بعضى از حوادثى كه در اين دو روايت ذكر و در تاريخ محقق شده را به طور گذرا بررسى مى‌كنيم كه البته كسانى كه مايلند در اين رابطه آگاهى‌هاى بيشترى بيابند مى‌توانند به اين كتاب‌ها مراجعه كنند:

١. كتاب الغيبة: شيخ اجل محمدبن ابراهيم بن جعفر نعمانى معروف به ابن ابى زينب، ايشان از علماى قرن سوم هجرى و ازشاگردان ثقة الاسلام كلينى بوده‌اند كه اين اثر يكى از نفيس‌ترين كتاب‌هايى است كه در اين رابطه نگاشته شده است. شيخ مفيد در الارشاد خود از وى ستايش كرده كه نشانگر اين است كه تا آن زمان مؤلفى چون او نبوده است.

٢. كمال‌الدين و تمام‌النعمة: شيخ ابوجعفر محمد بن على‌بن الحسين بابويه قمى معروف به شيخ صدوق (از علماى قرن چهارم هجرى متوفى، ٣٨١ ق.)

٣. كتاب الغيبة: شيخ ابى جعفر محمد بن الحسن طوسى، شيخ الطائفه (متوفى ٤٦٠ ق.)

و اما پيشگويى‌هاى محقق شده در اين دو روايت:

١. روى كردن پرچم‌هاى سياه از ناحيه خراسان: با قيام ابو مسلم خراسانى تطابق دارد.

٢. ظهور مغربى در مصر كه شامات را تصرف مى‌كند: شورش مغربى فاطمى كه در سال ٣٩٦ ق. در شمال افريقا اعلام دعوت كرد و پس از جنگ با شام بر آن مستولى شد.

٣. فرود آمدن ترك‌ها در جزيره: زمانى كه خاك جزيره مدت طولانى تحت سيطره كومت عثمانى تركى بود از سال ٩٤١ ق. آغاز شد تا زمان سقوط سلطنت آنها در سال ١٣٣٥ ق. پس از اشغال بريتانيا در جنگ جهانى اول.

٤. فرود آمدن روميان در رمله: در لسان ائمه معصومين (ع) از اروپا به روم تعبير مى‌كرده‌اند و رمله نام منطقه‌اى در شام و منطقه‌اى ديگر در مصر است فلذا با استعمار فرانسه در مصر به رهبرى ناپلئون بناپارت و يا اشغال سوريه توسط فرانسه پس از جنگ جهانى اول و اشغال عثمانى‌ها از آنجا اين كلام معصومين (ع) منطبق مى‌شود.

٥. پايان سختى‌هاى اعراب و سيطره يافتن بر بلاد و خارج شدن آنها از سيطره عجم‌ها (غير اعراب): در اين عصر با آن زندگى مى‌كنيم. عصر ما عصر انقلاب‌هاى عربى است كه مى‌خواهند از سيطره و استعمار بيگانگان رهايى بيابند و خود حكومت را به دست بگيرند.

٦. كشته شدن فرمانرواى مصر توسط مردم آن ديار: انور سادات به دست خالد اسلامبولى كشته شد.

٧. اختلاف ميان دو مجموعه از عجم‌ها و خونريزى زياد ميان آنها: با جنگ‌هاى مجهانى اروپا كه در ميانشان بود منطبق است همانند جنگ ميان فرانسه و آلمان، بريتانيا و آلمان يا تركيه و يونان و ... كه البته براى فهم اين بخش از حديث تنها كافى است تنها به دو جنگ جهانى اول و دوم كه در نيمه قرن ١٩ ميلادى رخ داد نگاه كنيم.

به همين مقدار از ذكر پيشگويى‌هاى محقق شده در طول تاريخ اكتفا مى‌كنيم. اين مجموعه با هم دليلى قطعى و محكم هم براى صدق گويندگان آنها (معصومين (ع)) مى‌باشد و هم براى ديگر سخنان ايشان درباره ظهور حضرت مهدى (ع). و بر ماست كه ارتباط عاطفى و معنوى (قلبى) هم با ايشان پيدا كرده و به صرف اطلاعات اعتقادى اكتفا نكنيم.

حال كه اين جريان را سرانجامى شيرين است، بهتر است كه ما ميل قلبى خويش را برانگيزانيم و ارتباط روحى خويش را با حضرتش به حداكثر امكان و حدّ اعلاى شدّت و بروز برسانيم و در تمام وجودمان كه به اين مسئوليت خطير واقع گشته است ريشه‌اش را بدوانيم به طورى كه در تمام سير و سلوك حركت و سكون و خلاصه در همه لحظات زندگى خويش به ياد آن حضرت و در كنف حمايت ايشان به سر بريم. إن‌شاءالله.

ادامه دارد ...

پى‌نوشت‌ها:

[١]. سوره جن (٧٢) آيه: ٢٦- ٢٧.

[٢]. بشاره الاسلام، ص ١١.

[٣]. كتاب الغيبه، نعمانى، ١٧٥.

[٤]. همان.

[٥]. همان.

[٦]. بشاره الاسلام، ص ٥.

[٧]. تاريخ الغيبه الكبرى، ص ٤٥٠.

[٨]. همان، ص ٥٩.

[٩]. تاريخ الغيبه الكبرى، ص ٤٥٠.

[١٠]. منتخب الاثر، ص ٤٤٣، حوارات حول المنفذ، ص ٢٩٦. يوم الخلاص، ص ٤٨٠.

[١١]. كتاب الغيبه نعمانى، ص ١٨٧، بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٣٧.

[١٢]. الارشاد، مفيد، ج ٢، ص ٣٦٨، بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٢٠، بشاره الاسلام، ص ١٧٥.