ماهنامه موعود
(١)
شماره سى و دوم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
هركس حكايتى به تصور ؟
٢ ص
(٤)
ميزگرد فيلمسازى مهدويت
٤ ص
(٥)
آسيب شناسى آخرالزّمان
١٢ ص
(٦)
الف- مردان آسيب ديده در آخر الزمان
١٣ ص
(٧)
ب- زنان آسيب ديده در آخرالزمان
١٤ ص
(٨)
ج- مردم آسيب ديده
١٦ ص
(٩)
آيا واقعه آرمگدون پايان جهان است؟
٢٠ ص
(١٠)
شيطان و آرمگدون
٢٢ ص
(١١)
نيروهاى نظامى گرد هم مى آيند
٢٣ ص
(١٢)
آرمگدون، مقدمه صلح
٢٣ ص
(١٣)
آشنايى با ستاد احيا و گسترش فرهنگ مهدويت
٢٥ ص
(١٤)
گزارشى از دومين جشنواره برترين هاى فرهنگ مهدويت ويژه مطبوعات
٢٧ ص
(١٥)
1 مراحل گزينش و معرفى آثار برتر
٢٧ ص
(١٦)
1- 1 فراخوانى
٢٧ ص
(١٧)
2- 1 طبقه بندى آثار
٢٧ ص
(١٨)
3- 1 جمع بندى پايانى و تعيين نتايج
٢٨ ص
(١٩)
2 برخى از ملاك هاى ارزيابى
٢٨ ص
(٢٠)
3 نفرات و آثار برگزيده (رتبه هاى يكم تا سوم) جشنواره برترين هاى فرهنگ مهدويت در مطبوعات
٢٨ ص
(٢١)
برگزيدگان ويژه
٣٠ ص
(٢٢)
4 اسامى مطبوعات برگزيده
٣٠ ص
(٢٣)
1- 4 روزنامه ها
٣٠ ص
(٢٤)
2- 4 نشريه هاى عمومى
٣٠ ص
(٢٥)
3- 4 نشريه هاى غيررسمى مهدوى
٣٠ ص
(٢٦)
4- 4 نشريه هاى تخصصى مهدوى
٣٠ ص
(٢٧)
شعر و ادب
٣١ ص
(٢٨)
اى ظهور ناگهانى
٣١ ص
(٢٩)
صبح موعود
٣١ ص
(٣٠)
باز هم آدينه شد
٣١ ص
(٣١)
در غرفه موعود
٣٢ ص
(٣٢)
پيام مرجع عاليقدر حضرت آيت الله فاضل لنكرانى
٣٤ ص
(٣٣)
تا فجر مقدس
٣٦ ص
(٣٤)
پيشگويى اول و دوم انحراف و فساد بنى عباس
٣٨ ص
(٣٥)
پيشگويى چهارم انحراف جامعه اسلامى
٣٩ ص
(٣٦)
پيشگويى پنجم شورش صاحب الزنج
٣٩ ص
(٣٧)
پيشگويى ششم ظهور علم در شهر قم
٣٩ ص
(٣٨)
شعر و ادب
٤٢ ص
(٣٩)
بسم رب المهدى
٤٢ ص
(٤٠)
شرح شوق
٤٢ ص
(٤١)
دلدار پايانى
٤٣ ص
(٤٢)
تويى بهانه عشق
٤٣ ص
(٤٣)
ردّ پاى ناپيدا
٤٤ ص
(٤٤)
چگونه فرزندان مهدوى پرورش دهيم؟
٥٠ ص
(٤٥)
جهانى شدن از واقعيت تا رويا
٥٢ ص
(٤٦)
لغزشگاه ها و نقاط ضعف نظريه جهانى سازى
٥٥ ص
(٤٧)
1 احتكار و استبداد جهانى
٥٥ ص
(٤٨)
2 اطلاعات و رسانه هاى خبرى، ابزارى براى تسلط و ترويج فساد
٥٥ ص
(٤٩)
3 جهانى سازى و زير پا گذاشتن عدالت اجتماعى
٥٦ ص
(٥٠)
4 فقدان امنيت
٥٦ ص
(٥١)
5 هرج و مرج، فروپاشى و تفرقه
٥٧ ص
(٥٢)
معرفى كتاب
٥٨ ص
(٥٣)
اسلام و تجدّد
٥٨ ص
(٥٤)
غرب به روايات مولانا
٥٨ ص
(٥٥)
درآمدى بر شناخت توقيعات
٦٠ ص
(٥٦)
4- اموال رسيده به امام
٦١ ص
(٥٧)
5 تكذيب مدّعيان
٦١ ص
(٥٨)
اهميت رهبرى و مرجعيت در شيعه
٦٢ ص
(٥٩)
نظرى كلّى بر توقيعات و نتيجه گيرى
٦٣ ص
(٦٠)
چهره امام مهدى (ع) در آيينه القاب
٦٤ ص
(٦١)
5- منتظَر
٦٤ ص
(٦٢)
6- منتظِر
٦٥ ص
(٦٣)
محكمات و متشابهات در روايات مهدى موعود (ع)
٦٦ ص
(٦٤)
قطعه انتظار
٧١ ص
(٦٥)
غيبت صغرى و وضعيت علمى و فرهنگى شيعه (4)
٧٢ ص
(٦٦)
مكتب كوفه
٧٥ ص
(٦٧)
سيماى موعود در قرآن- 2
٧٨ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٨ - پيشگويى اول و دوم انحراف و فساد بنى عباس

براينكه به طور ضمنى وجود حضرت مهدى (ع) را اثبات مى‌كنند.

برخى از حوادثى كه احاديث پيشاپيش از رخ دادن آنها خبر داده‌اند و وقوعشان‌در كتب تاريخى پس از گذشت سال‌ها به ثبت رسيده، (پيشگويى‌هاى مطابق واقع‌ايشان) از اين قرار است:

پيشگويى اول و دوم: انحراف و فساد بنى‌عباس‌

پيامبر (ص) و ائمه (ع) درباره ويژگى‌هاى حكومت بنى‌عباس از جهت منحرف شدن‌آنها به سمت فساد و خروجشان از مسير حق خبر داده‌اند.

عبدالله بن عباس مى‌گويد: پيامبراكرم (ص) به پدرم فرمودند: عباس! واى برفرزندان من از دست فرزندان تو و واى بر فرزندان تو از فرزندان من. به‌ايشان عرض كرد: يا رسول‌الله! آيا دستور مى‌دهيد كه از زنان كناره‌گيرى كنم؟ حضرت فرمودند: علم خداوند انجام يافته است قابل تغيير نمى‌باشد و انجام وتحقق امور به دست اوست و فرزندانم به اين امر مبتلا خواهند شد.[١]

به خوبى مى‌دانيم كه دولت بنى‌عباس چه بر سر ائمه (ع) و ديگر فرزندان رسول‌اكرم (ص) در طول تاريخ آوردند و چه آوارگى‌ها، تعقيب‌ها و دستگير شدن‌ها وستم‌هايى را از آنها چشيدند كه مشهورتر از آن است كه اين روزها بخواهيم آن‌را به نگارش درآوريم ولى آنها كه مى‌خواهند اطلاعات بيشترى در اين رابطه‌داشته باشند مى‌توانند به كتاب مقاتل الطالبيين نوشته ابى‌الفرج اصفهانى‌مراجعه كنند. مضاف بر اين در برخى از روايات از فروپاشى حكومت بنى‌العباس واز بين رفتن آنها خبر داده شده است. مثلًا امام باقر (ع) طى حديثى مى‌فرمايند:

... سپس بنى‌عباس به سلطنت مى‌رسند و همواره در عيش و نشاط حكومت و وفورخوشى‌ها خواهند بود تا اينكه در ميان آنها اختلاف مى‌افتد و پس از آن كه دچاراختلاف شدند حكومت را از كف مى‌دهند.[٢]

لازم است به ياد داشته باشيم امام باقر (ع) پس از زوال سلسله بنى‌اميه به‌شهادت رسيدند و ١٨ سال بعد حكومت عباسيان بر مسلمانان مسلط شدند.[٣]

پيشگويى سوم: اختلاف اهل مشرق و مغرب‌[٤]

در ادامه حديثى كه از امام باقر (ع) نقل كرديم حضرت فرمودند:

و اهل مشرق و مغرب دچار اختلاف مى‌شوند.[٥]

كه نمونه‌هاى بسيارى براى اين اختلاف در طول تاريخ مى‌توان يافت: ماننداختلاف اهل مشرق و مغرب براى تعيين مرزهاى كشورهاى اسلامى كه اين مسأله‌سابقه طولانى در ميان مسلمانان دارد به طورى كه بر مشرق عباسيان حكومت‌مى‌كردند و بر مغرب يا همه اندلس اسلامى حكمرانان اموى. يا اينكه در شمال‌آفريقا (غرب) دولت فاطميون را تأسيس كردند در هر دو حالت غرب از خلافت مشرق‌كه در دست عباسيان بود، جدا شده بودند.

شايد هم منظور چيزى است كه در عصر كنونى- از زمان جنگ جهانى دوم تا الآن- شاهدش هستيم كه دو دولت بزرگ وجود داشته‌اند به طورى كه يكى مدعى زعامت (جمهورى‌ها) در مشرق است و ديگرى خود را فرمانرواى غرب مى‌شمرد به هرحال‌اختلاف را به هر كدام از اين معانى يا معانى ديگر بگيريم اين اختلاف ميان‌شرق و غرب از جمله نشانه‌هاى ظهور است و همواره شاهدش بوده‌ايم. به جانم قسم‌كه اين خود از معجزاتى است كه صدق كل روايت را نتيجه مى‌دهد و صاحب بيعت (حضرت مهدى (ع)) هم در اين حديث مطرح شده است.

در همان حديثى كه از غيبت نعمانى پيش از اين طرح كرديم، آمده است:

قائم (ع) در سال‌هاى فرد (١، ٣، ٥) قيام خواهند كرد.