ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٧ - تا فجر مقدس
اشاره:
گفتيم كه پيش از بررسى حوادث شش ماهه دوم آخرين سال غيبت لازم است كه بهبرخى مباحث پرداخته شود كه در دو قسمت قبلى با ضرورت طرح موضوع نشانههاىظهور، تقسيمبندى انواع ظهور (اصغر و اكبر) و شگفتىهاى پيش از ظهور آشناشديم. در اين شماره هم بخشى ديگر اين سلسله مطالب تقديم حضورتان مىگردد.
تمامى نشانههاى ظهور در اصل نوعى خبر دادن از آينده به حساب مىآيند كهاين خبر دادن از آينده هم تنها با عنايت خداوند علّامالغيوب از طريق وحى، الهام يا ديگر راهها و با يك يا چند واسطه كه شرايط نيل بدين منظور رافراهم كنند ممكن خواهد بود، چنانكه پيامبر (ص) و پس از ايشان ائمه (ع) ازاين ويژگى برخوردار بودهاند. اين عقيده از نظر اسلامى مسأله ثابت شدهاى استو در قرآن كريم هم چنين آمده است كه:
عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ.[١]
(خداوند) داناى غيب است و تنها آنها كه مورد رضايت و پسند رسول باشند ازآن باخبر مىشوند.
از همين روست كه شخص معصوم (ع) از حوادث آينده خبر داشته و مىتواند الان ازوقوع آن درآينده خبر دهد.
و امّا در مورد حوادث يا علاماتى كه روايات از وقوع آنها پيش از ظهور خبردادهاند و مدتها پيش از ظهور اتفاق مىافتند، در واقع اگر بخواهيم آنها راهم از نشانههاى ظهور بدانيم، بايد توجه داشته باشيم كه معصومين (ع) برخى ازحوادث بزرگ و قابل توجهى را كه پيشاپيش از وقوع آنها به كمك وحى و الهاممطلع بودهاند آن را مرتبط با ظهور معرفى مىكردهاند تا نسل معاصر آن حوادثو آنها كه پس از چنين جرياناتى زندگى مىكنند به صدق پيشگويىهاى اين اخبارتوسط معصومين (ع) پى ببرند. و نسبت به وقوع ديگر حوادث اطمينان نسبى و قلبىپيدا كنند و چشم انتظار ديگر جريانات و در نهايت ظهور حضرت مهدى (ع) باشند. به عبارت ديگر هر چه اين نشانههايى كه مرتبط با ظهور عنوان شدهاند بيشترمحقق شوند، بينندگان و شنوندگان اين اخبار از يك سو از صدق اينها به صدقديگر اخبار كه هنوز رخ ندادهاند پى مىبرند و از سوى ديگر انتظار و التهابقلبى آنها به اميد ديدار آن يار سفر كرده شدت مىيابد.
آن دسته از حوادثى هم كه بلافاصله قبل از ظهور اتفاق مىافتند از اين جهتبر ظهور دلالت مىكنند كه خداوند متعال اين حوادث را به عنوان نشانههاى ظهورو براى جلب نظر مردم به جريان مىاندازد؛ خصوصاً جمعيتى از مؤمنين مخلص ومنتظر كه چشم انتظار ديدار فجر مقدس هستند، از همين روست بعضى از علامات راكه محدوده زمانى مشخصى دارند دال بر ظهور بيان شدهاند.
به عبارت بهتر مىتوان گفت كه بعضى از اخبارى كه معصومين (ع) فرمودهاند واهل حديث آنها را در كتابها و منابع حديثى خويش ثبت كردهاند به عنوان اينكه پيش از آن حادثه محبوب و مطلوب رخ خواهد داد و جريان خاص آن خبر تاكنون رخ داده از اين جهت است كه يقين داشته باشيم چنين مطلبى را پس ازنگارش آن منبع حديثى به آن اضافه نشده و اين خود بهترين دليل براى صدقاينگونه احاديث است مضاف