بدون شك پس از قرآن كريم، نهج‌البلاغه يگانه دستاويز استوارى است كه مى‌توان در تاريكيهاى عصر غيبت و در ميانه فتنه‌ها و آشوبهاى آخرالزمان با تمسّك به آن راه هدايت و رستگارى را تا رسيدن به عصر پرشكوه ظهور پيمود.

در سال اميرمؤمنان على، عليه‌السلام، و در آستانه عيد ولايت، بى‌مناسبت نديديم كه شما را مهمان خوان پربركت و گسترده نهج‌البلاغه كنيم تا از زبان امير بيان، على، عليه‌السلام، بيش از پيش با مهدى موعود، عليه‌السلام، آشنا شويم.

بدين منظور خدمت حجةالاسلام و المسلمين شيخ على رهبر كه هم در حوزه و هم در دانشگاه اصفهان به تدريس و تحقيق اشتغال دارند و در حال حاضر نيز مسؤوليت گروه معارف دانشگاه صنعتى اصفهان را نيز بر عهده دارند، رسيديم. از ايشان خواستيم كه با توجه به مطالعات و تحقيقاتى كه در نهج‌البلاغه داشته‌اند، چهره‌اى را كه اين كتاب سترگ از امام مهدى، عليه‌السلام، به تصوير مى‌كشد براى ما ارائه كنند.

آنچه در زير مى‌آيد، حاصل گفت و گوى ما با ايشان است:

\* آيا حضرت امير، عليه‌السلام، درباره حضرت مهدى، عليه‌السلام، در نهج‌البلاغه سخنى و كلامى دارند؟

خطبه‌هاى نهج‌البلاغه و بعضاً سخنان كوتاه و حكمت‌آميز امام حاوى بعضى از مطالب راجع به آينده زندگى انسانهاست كه گاهى باتعبير ملاحم از آن ياد مى‌شود. يعنى خبرهايى از آينده، خبرهايى غيبى كه حضرت ملهَم به الهامهاى خداوندى بوده‌اند و آنها را در بين مردم مطرح مى‌كرده‌اند. امام على، عليه‌السلام، در خطبه ١٣٨ نهج‌البلاغه (صبحى صالح) اشاره مى‌كنند كه حضرت امام مهدى، عليه‌السلام چه كار چشمگيرى مى‌كنند. آخر بعضى كارها كار بنيادى و محورى و اصلى است، كار مادرى است در حقيقت. كار كليدى است. من فكر مى‌كنم كه امام در يك پاراگراف يك سطر و نيم آن رسالت بزرگ را بيان فرموده‌اند كه حالا متن را مى‌خوانم و بعد توضيحاتى مى‌دهم:

يعطف الهفدى على الهوى إذا عطفوا الهوى على الهدى و يعطف الرأى على القرآن إذا عطفوا القرآن على الرأى.

\* اصلًا يعطف يعنى چه؟

بعضى‌ها گفته‌اند يعنى تحت‌الشعاع قرار مى‌دهد. ولى ما