ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٨ - عيد

آوازه قمريان ترانه‌ست‌

مقصود، عليست اين بهانه ست‌

مايى كه نظر به يار داريم‌

با غير على چكار داريم‌

ماييم نوايى از نى او

افتاده چو باد در پى او

خاكيم كه پاى بوس اوييم‌

يك عشق و هزار آرزوييم‌

مولاست كه آبروى عشق است‌

چون باده كه در سبوى عشق است‌

ساقى نظرى به سوى ما كن‌

ما را به حقيقت آشنا كن‌

گيريم ره سماع در پيش‌

دستار برافكنيم از خويش‌

بر تن بدريم خرقه ها را

خوانيم تمام فرقه ها را

تا گرد على شوند مجموع‌

وز شرع على شوند مشروع‌

صفها به دمشق مست مولاست‌

سر رشته عشق دست مولاست‌

از نام مپرس، بى نشان‌

مجنون امير مؤمنانم‌

سخت است ولى شرابى‌ام كن‌

خاكم تو ابوترابى ام كن‌

مستيم و عليست باده ما

رو سوى خداست جاده ما

اى ربط ميان خاك و افلاك‌

فواره مى ز ريشه تاك‌

موسى، شجرى ز آتش ت‌

افلاك، سمند سركش تو

اعجاز چنين صريح از توست‌

تأثير دم مسيح از توست‌

آنجا كه غم است و مردن و عشق‌

تيغ تو و گردن من و عشق‌