بر خلاف آمريكا، در ايران، اينترنت ارزبرى دارد، سبك زندگى اسلامى ايرانى بسيارى از مردم ما را با سبك زندگى آمريكايى جا به جا كرده را به آنها تحميل كرده است. باور و اخلاق جوانان ما را كه مهم‌ترين سرمايه اجتماعى و قدرت كشور است، مورد تهديد قرار داده است. بسيارى از اطّلاعات سرّى و محرمانه كشور را در اختيار دشمنان درجه يك ما، يعنى آمريكا و اسرائيل قرار مى‌دهد. ما در اينترنت هيچ استقلالى نداريم؛ به گونه‌اى كه هر وقت دشمن اراده كند، مى‌تواند تمام يا بخشى از اينترنت ما را قطع كند.

ما به دليل اينكه در اين گونه فناورى‌ها هيچ گونه برترى كسب نكرده‌ايم و فقط مصرف كننده بوده‌ايم، ابتكار عمل را در دست نداريم و ضربه‌پذير هستيم. بايد با مديريت جهادى، جهاد در عرصه فناورى‌هاى ارتباطى را شروع كنيم. بايد فاصله‌امان را با دنيا، در اين زمينه از بين ببريم. وقتى اين فناورى در اختيار ما باشد، آنگاه مى‌توانيم تمام مؤلّفه‌هاى بومى و فرهنگى خود را در اين فناورى لحاظ كنيم؛ به گونه‌اى كه اينترنت در خدمت اقتصاد، سياست و فرهنگ اسلامى ايرانى كشور باشد.

حدود بيست سال است كه كشور ما در معرض تهديدات گسترده امنيّتى، فرهنگى، اعتقادى و سياسى اينترنت معيوب فعلى قراردارد. نخبگان به اين نتيجه رسيده‌اند كه بايد اينترنت ملّى داشته باشيم و متأسّفانه بعد از گذشت سال‌ها هيچ قدمى دراين مسير برنداشته‌ايم. آيا اگر نيمى از اين تهديد متوجّه جسم ما بود؛ مثلًا مورد تهديد آنفلوآنزاى مرغى بوديم، باز هم اين‌گونه واكنش نشان مى‌داديم؟ اگر دشمن حمله نظامى مى‌كرد اين‌گونه عمل مى‌كرديم؟! امروز تهاجم فرهنگى دشمن تا درون خانه‌هاى ما آمده است. دشمن موشك‌هايش را شلّيك كرده و هزاران قربانى گرفته است؛ ولى هنوز ما داريم درباره مفهوم اينترنت ملّى بحث مى‌كنيم؛ در حالى‌كه سال‌ها پيش، بايد به اينترنت ملّى فكر مى‌كرديم و امروز به فكر مقابله با ترفندهاى جديد دشمن مى‌بوديم.

نقص در معرفى اينترنت‌

به اعتقاد برخى كارشناسان رسانه و ارتباطات، معرفى اينترنت در كشور ما به خوبى صورت نگرفته است. همان طور كه مى‌دانيم در اينترنت امكانات خوب و بد وجود دارد و اينترنت مزايايى چون تسهيل در ارتباطات و اطّلاعات و ... و مفاسدى چون فيلم‌ها، عكس‌ها، داستان‌ها و امكانات ارتباطات غير اخلاقى و ... دارد؛ امّا برخى فكر مى‌كنند كه خوبى‌ها و بدى‌هاى اينترنت لزوماً با هم است و قابل تفكيك نيست. لذا يا بايد اينترنت را با همين وضعيت بپذيريم و از خدمات آن بهره‌مند شويم و بدى‌هايش را در كنار آن تحمّل كنيم يا به طور كل بايد از استفاده از اينترنت منصرف شويم و آن را قطع كنيم. بر همين اساس هم با تبليغ بر فوايد و مزاياى اينترنت، همه را با تمايل يا اكراه به اين سمت كشانده‌اند كه به رغم مفاسد اينترنت، به دليل محاسن و مزاياى آن بايد اين اينترنت با همين وضعيت در اختيار همه اقشار جامعه قرار گيرد؛ در حالى‌كه حقيقت اينترنت اين‌گونه كه معرفى شده، نيست. اينترنت هيچ ملازمه‌اى با عكس و فيلم غيراخلاقى يا ناامنى در اطّلاعات ندارد؛ بلكه ما مى‌توانيم با توسعه و رشد فناورى اينترنت و شبكه ملّى اطّلاعات و مديريت اطّلاعات، يك اينترنت امن و سالم و مفيد و پرسرعت و ارزان در اختيار مردم قرار دهيم و اين همه هزينه‌هاى سنگين اقتصادى، فرهنگى و امنيّتى نپردازيم.

چالش‌هاى فيلترينگ در شرايط كنونى و ارتباطات رمز شده غيرقابل تفكيك‌

هر چند امروزه در كشور، سامانه فيلترينگ وجود دارد و از دسترسى به برخى سايت‌هاى نامناسب جلوگيرى مى‌كند؛ امّا دشمن نيز بيكار ننشسته و راه‌هايى را براى به حاشيه راندن و از بين بردن كارآيى آن ايجاد كرده است. در حقيقت، اكنون بخش زيادى از ارتباطات اينترنتى به صورت رمز شده انجام مى‌گيرد و بنابراين، تفكيك محتواى خوب از بد امكان‌پذير نمى‌باشد تا بتوان محتواى بد و نامناسب را فيلتر نمود.

نكته ديگر در اين مورد اين است كه ارتباطات غيررمز شده از حجم بالايى برخوردار است كه بررسى آن از توان وزارت محترم ارتباطات خارج است. گوگل بيش از يك ميليون رايانه سرويس‌دهنده در اختيار دارد و تعداد رايانه‌هاى سرويس‌دهنده فيس‌بوك نيز رقمى در همين حدود است كه حجم عظيمى از اطّلاعات را ذخيره، پردازش و به كاربران عرضه مى‌كنند. سرويس لازم براى پردازش و پالايش اين محتوا به ارزش چند هزار ميليارد تومان است. آيا بهتر نيست كه اين هزينه را براى ايجاد سامانه‌هاى موتور جست‌وجو، شبكه‌هاى اجتماعى و ... در اختيار پژوهشگران و صنعتگران ايرانى قرار دهيم؟

بى‌توجّهى به چالش حفظ امنيّت و حريم خصوصى‌

علاوه بر چالش‌هاى فرهنگى، چالش‌هاى بزرگى در امنيّت و حريم خصوصى نيز وجود دارد كه نبايد نسبت به آن بى‌تفاوت بود. بوده است.

ادوارد اسنودن پيمانكار سابق «سيا» و نيز سازمان امنيّت ملّى آمريكا، افشا كرد كه ايالات متّحده به طور گسترده و فراگير، از ارتباطات مردم‌