خويش بيفزايد و از اين منبع عظيم، زادراهى برگيرد تا بتواند در اقامه‌ «وَآتِينَ الزَّكاةَ»، تمام گروندگان حريمش را تغذيه كند و به همسر و فرزندانش، شهد پاكى و طراوت بچشاند. پس ابتدا بايد او با مفهوم‌ «وَأَقِمْنَ الصَّلاةَ» به پاخيزد تا سپس بتواند «وَآتِينَ الزَّكاةَ» را به تمام پرورش‌يافتگانش درس دهد.

٤. اطاعت از خدا و پيامبر

«أَطِعْنَاللَّهَ وَ رَسُولَهُ؛

خدا و فرستاده‌اش را فرمان بريد.»

البتّه نه فقط در بعد حجاب و نماز و زكات، بايد در همه ابعاد، حركت زن مسلمان، نشان اطاعت از فرمان الله و رسول باشد و لذا اى زنان پيامبر (ص) و اى همه زنان اسلام! بايد كه پيوسته طوافگر حريم خدا و اطاعتگر فرمان رسول او باشيد.

٥. وحى گسترى و حكمت‌پرورى‌

«وَاذْكُرْنَ ما يُتْلى‌ فِي بُيُوتِكُنَّ مِنْ آياتِ اللَّهِ وَ الْحِكْمَةِ؛

و آنچه را كه از آيات خدا و [سخنانِ‌] حكمت [آميز] در خانه‌هاى شما خوانده مى‌شود، ياد كنيد.»

عجبا! در اين آيه، خداى بزرگ چگونه شرافت زن مسلمان را به او نشان داده است و دامنه طهارت و قداست و فضيلتش را بدان حد رسانده است كه از او، به عنوان رازبان وحى و حكمت ياد كرده و او را پرچم‌دار وحى‌گستر و حكمت‌پرور معرفى نموده است و مگر نمونه آشكار آن، خديجه بزرگ نبود كه توانست مصداق كامل همه عظمت‌هاى يك زن مسلمان باشد و مگر ثبات و قرارش نبود كه توانست بزرگ‌ترين ثبات‌آفرين تاريخ، يعنى پيامبر (ص) را قرار و آرامش بخشد و اين امانت بزرگ خداوندى را پاسدارى كند و با عظمتى شكوهمند، دور باشى به همه مظاهر جاهلى گويد و او در حالى‌كه مشتاقانه جان در گرو فرمان خدا و رسولش داشت، به وحى‌گسترى و حكمت‌پرورى پرداخت و توانست قهرمانى تاريخ‌ساز و حماسه‌آفرينى، همچون زهرا (س) را بپروراند؟ دخترى كه حلقه نبوّت را به زنجيره امامت متّصل كرد و تا جايى پيش رفت كه در مراحل گوناگون، پيامبر (ص) به بزرگى و جلالت او آفرين‌ها مى‌گفت و از ثبات و ثبات‌آفرينى او دم مى‌زد و حتّى سال‌ها پس از مرگش از گذشت و وفاى او ياد مى‌كرد.

مهربانا! اگر تو از زن در كنار ركن ديگر جامعه، يعنى مرد، از اسلام و ايمان و خشوع و صدق و صبر و خيرخواهى و كمال و رشد و بزرگى‌اش ياد كرده‌اى و فرموده‌اى:

«إِنَّالْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِماتِ وَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْقانِتِينَ وَ الْقانِتاتِ وَ الصَّادِقِينَ وَ الصَّادِقاتِ ...؛[١]

مردان و زنان مسلمان، و مردان و زنان با ايمان، و مردان و زنان عبادت‌پيشه، و مردان و زنان راستگو ...»

و او را در كنار مردان مسلمان مؤمن و خاشع و صابر و نيك‌انديش و پاك، وعده مغفرت و اجر عظيم داده‌اى، پس چرا اين سردمداران خودكامه و اين آلودگان جاهليّت‌زده، اين چنين به نام آزادى، به زنجيرش مى‌كشند و اين سان به نام زندگى، به مرداب شهوات دعوتش مى‌كنند؟ شايد آنان خوب فهميده‌اند كه زن در چهره مادر، با يك دستش گهواره را حركت مى‌دهد و با دست ديگر جهان را و خوب دريافته‌اند كه ثبات و قرار زن، يعنى ثبات و قرار تمامى جامعه.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. سوره يونس، آيه ٥٧.

[٢]. سوره آل‌عمران، آيه ١٥٤.

[٣]. سوره مائده، آيه ٥٥.

[٤]. سوره فتح، آيه ٢٦.

[٥]. سوره احزاب، آيه ٣٣.

[٦]. سوره آل‌عمران، آيه ١٥٤.

[٧]. سوره بقره، آيه ٩٦.

[٨]. سوره آل عمران، آيه ١٥٤.

[٩]. همان ..

[١٠]. سوره مائده، آيه ٥٠ ..

[١١]. سوره زخرف، آيه ٣٦ ..

[١٢]. به نقل از «الميزان فى تفسير القرآن»، ج ٥، ص ٣٩٨ ..

[١٣]. سوره فتح، آيه ٢٦ ..

[١٤]. سوره بروج، آيه ٣ ..

[١٥]. سوره فجر، آيات ٢٩- ٣٠ ..

[١٦]. سوره يوسف، آيه ٥٣ ..

[١٧]. سوره اعراف، آيه ١٧٩ ..

[١٨]. سوره فتح، آيه ٢٦ ..

[١٩]. همان؛ همچنين سوره توبه، آيه ٢٦ ..

[٢٠]. سوره فتح، آيه ٢٦ ..

[٢١]. سوره احزاب، آيه ٣٢ ..

[٢٢]. همان ..

[٢٣]. همان ..

[٢٤]. همان، آيه ٣٥.

منبع: پرورش، سيّد على‌اكبر، «جاهليّت، پديده‌اى بى‌مرز»، اصفهان، نشر حديث راه عشق، چاپ اوّل، ١٣٩٣.