ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٩ - ٢ آگاهانه سخن گفتن
جاهليّت باز كند و اين زهر كشنده را به كام او ريزد، قرآن كريم دو سياست را براى زنان مسلمان مطرح مىكند:
١. سياست خارجى؛
٢. سياست داخلى.
در سياست خارجى، چگونگى برخورد زن مسلمان با هر كس كه خارج از كادر و نظام اوست، مطرح مىشود؛ چه مرد مسلمان، چه مرد غير مسلمان و چه زنان ناپاك و هرزه، همه خارج از دايره و سيستم زن مسلمانند و او بايد در برخورد با همه آنان، دو شيوه را به كار گيرد.
سياست خارجى
١. فروتنى نكردن در كلام
«فَلاتَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ؛[١]
در كلامتان فروتنى نكنيد.»
يعنى در سخن گفتن با بيگانه و افراد خارج از دايره، فروتنى نشان ندهد، با ناز و كرشمه حرف نزند، كلامش را به لطافت و ظرافت نكشاند وخلاصه خضوع در رفتار و گفتار نداشته باشد.
خضوع به چه معناست؟
يعنى نرمش و فروتنى در قلب و جان و اگر زن مسلمان در سخن خضوع داشته باشد، گوياى اين نكته است كه در قلب و جانش نيز به شنونده انعطاف دارد و در مقابل او فروتنى نشان مىدهد و اين نحوه برخورد، فاجعه مىآفريند؛ زيرا
«فَيَطْمَعَالَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ؛[٢]
كسى را كه در قلبش مرض است، به طمع مىاندازد.»
يعنى بيماردلان به طمع مىافتند تا او را از حريم طهارتش خارج كنند. پس اين آيه به زن مسلمان چنين هشدار مىدهد كه قاطعانه سخن گويد و صلابت و كوبندگى كلامش را حفظ كند تا راه ورود هر شيّاد و طمّاعى را ببندد.
٢. آگاهانه سخن گفتن
«وَقُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفاً»[٣]
اينكه با آگاهى سخن بگويد و از پرگويى و ياوهپردازى بپرهيزد؛ زيرا در غير اين صورت، طمعكاران مىتوانند به حريم شكوهمند زن مسلمان راه يافته، او را به جاهليّت كشانند.
پس دو اصل نرمش نداشتن زن در گفتار و آگاهانه و حسابگرانه سخن