ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٤ - مهر تأييد

به پايت ريختم اندوه يك دريا زلالى را

بلور اشك‌ها در كاسه ماه هلالى را

چمن آيينه بندان مى‌شود صبحى كه بازآيى‌

به وقتش فرش راهت مى‌كنم گل‌هاى قالى را

نگاهت شمع آجين قبله جان غزالان است‌

غمت عين القضاتى مى‌كند عقل غزالى را

چه جامى مى‌دهى تنهايى ما را جلال‌الدّين!

بخوان و جلوه‌اى بخشاى اين روح جلالى را

شهيد يوسفستان توام، زلفى پريشان كن‌

بخُشكان با گل لبخندهايت خشكسالى را

سحر از ياس شد لبريز دل‌هاى جنوبى‌مان‌

نسيم نرگست پر كرد ايوان شمالى را

افق‌هايى كه خون‌رنگند، عصر جمعه مايند

تماشا مى‌كنم با ياد تو هر قاب خالى را

كدامين شانه را سر مى‌گذارم وقت جان دادن‌

كدام آيينه پايانى‌ست اين آشفته حالى را؟

تو ناگاهان مى‌آيى مثل اين ناگاه بى‌فرصت‌

پذيرا باش از اين دلتنگ، شعرى ارتجالى را

كى رفته‌اى ز دل كه تمنّا كنم تو را؟