ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩٢

«لب خطِ» شوش در حسرت يك ذرّه زندگى‌

گزارشى از وضع بهداشتى يكى از فقيرترين محلّه‌هاى پايتخت ...

در اين محلّه، از همان اوّل، بهداشت، محلّى از اعراب نداشته است. خانه بهداشت، كمى آن طرف‌تر از محلّه لب خط است؛ امّا هيچ كارى براى آنها نكرده. نه شهردارى منطقه ١٥ و نه حتّى «خانه بهداشت صفّارى»، به اين محلّه رسيدگى نمى‌كنند.

سرشان پر از جانور است؛ جانورهاى ريز خاكسترى و سفيد. يا شپش است يا تخمش كه لابه‌لاى موهاى نرمشان، جا خوش كرده؛ تخم‌هاى سفيدرنگ، چيزى شبيه شوره؛ جانورانى كه زنده‌اند، راه مى‌روند، خونشان را مى‌مكند و مى‌خارند؛ آن‌قدر كه گاهى سرشان را زخم مى‌كند. خيلى از كودكان كار «لب خط» شپش دارند؛ كودكان كم سنّ و سال خيابانى آن‌طرف‌تر از ميدان «شوش». جايى كه چند مركز مهمّ تجارى، روزانه ميلياردها تومان كاسب مى‌شوند، بدون اينكه بدانند كودكان لب خط، به دليل فقر و نبود بهداشت، با شپش‌ها زندگى مى‌كنند. شپشى كه به خيال ما اين روزها به سختى در سر كسى پيدا مى‌شود، حالا به راحتى لابه‌لاى موهاى كودكان ٤، ٥ ساله فقيرترين منطقه «تهران» ديده مى‌شود. كودكان اين محلّه، فقر و گرسنگى دارند، محروميت دارند. در معمارى نداشته خانه‌هاى اين محلّه كه كم از بيغوله نيست، حمّام جايى ندارد. اگر هم داشته باشد، آن‌قدر شلوغ و كثيف است كه نرفتن را به رفتنش ترجيح مى‌دهند. دستشويى‌هايشان هم همين وضع را