در اين مقطع كه به هنگام ظهور امام زمان (ع) رخ مى‌دهد، جمعى از ياران امام زمان (ع) ظهور مى‌كنند كه حلقه ٣١٣ نفرى فرماندهان عصر ظهور را تشكيل مى‌دهند. در اين دوره، غير از اينان كس ديگرى چه از خوبان چه از بدان رجعت نمى‌كند.

١. دوره رجعت:

در اين دوره كه سال‌ها پس از ظهور امام زمان (ع) و با پايان يافتن حكومت آن امام همام (ع) رخ مى‌دهد، رجعت عمومى رجعت‌كنندگان اتّفاق مى‌افتد. على‌بن ابراهيم با سندى صحيح از امام صادق (ع)، روايت مى‌كند كه فرمود:

«ولا يرجع الا من محض الايمان محضا او محض الكفر محضا؛

بازنمى‌گردد جز كسانى كه خالصاً ايمان آورده يا كفر ورزيده‌اند.»

به تصريح روايت‌ها، اين دوره با رجعت سيدالشّهدا (ع) براى غسل دادن امام زمان (ع) آغاز مى‌شود. امام صادق (ع) مى فرمايد: «نخستين كسى‌كه زمين براى او شكافته مى‌شود و روى زمين بازمى‌گردد، حسين بن على (ع) است و به قدرى حكومت مى‌كند كه از كثرت سن، ابروهايش روى ديدگانش مى‌ريزد.» در تفسير عياشى ذيل آيه شريفه‌ «ثُمَّرَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ»، از امام صادق (ع) نقل شده است كه: مقصود از زنده شدن دوباره امام حسين (ع) و هفتاد نفر از اصحابش در عصر امام زمان (ع) است؛ در حالى‌كه كلاه‌خودهاى طلايى بر سر دارند و به مردم رجعت و زنده شدن دوباره حضرت حسين (ع) را اطّلاع مى‌دهند تا مؤمنان به شك و شبهه نيفتند و اين در حالى است كه حضرت مهدى (ع) در ميان مردم است. هنگامى كه همه مؤمنان، امام حسين (ع) را شناختند و تأييد كردند كه او حسين (ع) است، رحلت حضرت مهدى (ع) فراخواهد رسيد. آنگاه امام حسين (ع) وى را غسل و كفن و حنوط مى‌كند.»[٢]

رجعت‌كنندگان‌

براساس روايت‌ها، گروه پيامبران (ع)، امامان معصوم (ع)، مؤمنان خالص و نيز كفّار خالص، جزو كسانى‌اند كه در زمان رجعت، به اين دنيا باز مى‌گردند:

الف) روايت هايى كه به طور عام از بازگشت پيامبران و ائمه (ع) سخن به ميان آورده‌اند؛ مثل كلام امام صادق (ع) در تفسير آيه‌ «إِنَّالَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ.» حضرت در اين باره فرمود:

«به خدا سوگند اين آيه در زمان رجعت عملى خواهد شد. آيا نمى‌دانيد كه پيامبران (ع) در دنيا يارى نشدند و كشته شدند و نيز ائمه (ع) كشته شدند امّا اين يارى و پيروزى در رجعت تحقّق خواهد يافت.»[٣]

ب) روايت‌هايى كه با ذكر عدد، رجعت انبيا را ياد آور شده است. امام صادق (ع) مى‌فرمايد:

«هنگامى‌كه امام حسين (ع) همراه با ياران شهيدش رجعت مى‌كنند، هفتاد نفر از پيامبران نيز با او رجعت مى‌نمايند چنان كه با موسى بن عمران هفتاد نفر از پيامبران همراه بودند.»[٤]

ج) روايت‌هايى كه به طور خاص از رجعت بعضى از پيامبران و امامان (ع) با ذكر نام آنان، سخن به ميان آورده‌اند. امام صادق (ع) مى‌فرمايد:

«همانا دانيال و يونس (ع) هر دو در زمان رجعت اميرالمؤمنين (ع) به دنيا باز مى‌گردند و اقرار به رسالت پيامبر (ص) مى‌نمايند و همراه آنان هفتاد نفر برانگيخته مى‌شوند.»[٥]

امام زين العابدين (ع) مى‌فرمايد:

«يرجع اليكم بينكم و اميرالمؤمنين و الائمه؛[٦]

پيامبر شما و اميرالمؤمنين و امامان معصوم (ع) به سوى شما مجدّداً باز مى‌گردند.»

د) روايت‌هايى از بازگشت افراد صالح از امّت‌هاى گذشته و امّت اسلام، خبر داده‌اند. براساس اين روايت‌ها كه عناوين رجعت كنندگان، البتّه چندان قطعى به نظر نمى‌رسد، از ميان امّت‌هاى پيشين رجعت اصحاب كهف و مؤمن آل‌فرعون نام برده شده است. همچنين از ميان اصحاب پيامبر (ص) و ائمه (ع) افرادى مثل: سلمان فارسى، مقداد، مالك اشتر، ابو دجانه انصارى، مفضّل بن عمر، عبدالله بن شريك عامرى، اسماعيل بن جعفر (ع)، حارث، عقيل، جبير و ... نام برده شده اند.

گروهى از ياوران حضرت بقيّه الله (عج)، زنانى هستند كه خداوند به بركت ظهور امام زمان (عج) آنها را زنده خواهد كرد و بار ديگر به دنيا رجعت خواهند كرد.

در منابع معتبر اسلامى، نام سيزده زن ياد مى‌شود كه به هنگام ظهور قائم آل محمّد (ص) زنده خواهند شد و در لشكر امام زمان (عج) به مداواى مجروحان جنگى و سرپرستى بيماران خواهند پرداخت.

طبرى در «دلائل الامامه»، از مفضّل‌بن عمر نقل كرده است كه امام صادق (ع) فرمود: «همراه قائم آل محمّد (ص) سيزده زن خواهند بود. گفتم آنها را براى چه كارى مى‌خواهد؟»

فرمود: «به مداواى مجروحان پرداخته، سرپرستى بيماران را به عهده خواهند گرفت. عرض كردم: نام آنها را بفرماييد. فرمود: قنواء، دختر رشيد هجرى، امّ ايمن، حبابه والبيه، سميّه، مادر عمّار ياسر، زبيده امّ‌خالد احمسيه، امّ سعيد حنفيه، صيانه ماشطه، امّ خالد جهنيه.»

همان‌طور كه مشاهده مى‌شود در هيچ‌يك از روايات ياد شده، صحبتى از پيروان اديان غير از اسلام بعد از ظهور اسلام، به چشم نمى‌خورد.