ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٢ - بوى تلخ تبعيض به مشام مى رسد
بوى تلخ تبعيض به مشام مىرسد
بررسى پديده اشرافىگرى درگفتوگو باجوانان
گزارشگر: مريم محبى
سؤال اوّل را كه مىپرسم، اغلب لبشان به لبخندى تلخ باز مىشود و مىپرسند: خودت چه فكر مىكنى؟ و وقتى مىخواهم نظر خودشان را بگويند، بدون لحظهاى تأمّل جواب مىدهند: بله، صد در صد.
موضوع مصاحبه مردمى را وقتى انتخاب مىكرديم، به نظرمان نمىرسيد پاسخها تا اين حد به هم نزديك باشد؛ امّا عكس العمل در مقابل سؤال اوّل و همين طور ساير سؤالها، خبر از يك درد مشترك بين مردم داشت. سؤال اوّلى كه پاسخ مشترك همه را در پى داشت، اين بود: به نظرتان در «ايران»، زندگى اشرافى داريم يا نه؟ و سؤال بعدى ما اين بود: چه چيزهايى را نشانه اشرافيت مىدانيد كه معتقديد در ايران وجود دارد؟
بدو! بدو! آتيش به مالم زد!
رضا دهقان، دانشجوى كارشناسى ارشد و متولّد يكى از روستاهاى اطراف «تهران» است. او مىگويد: به عنوان نمونه، خبر داشتيم كه عدّهاى دارند جشن پولدار شدن مىگيرند و در اين جشن بايد يكى از وسايل گران قيمتشان را آتش بزنند؛ مثلًا در «لرستان» يك نفر ماشين زانتياى خود را آتش زده بود. مظاهر اشرافيت را در به اصطلاح بالاى شهر هم مىشود ديد؛ مثل ماشينهاى ميلياردى سوار شدن.
نوع پوشش مردم و مكانهايى كه افراد مىروند، ماشينهاى آنچنانى، آن هم نه يكى، چند تا، خانههاى بزرگ و تجمّلى، سفرهاى خارجى، وسايل لوكس و گرانقيمت منزل، مراكز خريد، مهمانىهاى آنچنانى و ... مواردى هستند كه مصاحبه شوندگان در خصوص مصاديق، بر آن اتّفاق نظر دارند و آنها را مواردى