١. ساده‌زيستى مسئولان جامعه: يكى از عواملى كه در ساده‌زيستى مردم مؤثّر است، بى‌پيرايه بودن زندگى رهبران و كارگزاران و الگوهاى جامعه است. مدل بردارى از زندگى كسانى كه نقش هدايت و راهنمايى را بر دوش دارند و الگوگيرى از آنان، موضوعى است كه در آموزه‌هاى دينى و روان‌شناسى، مورد توجّه قرار گرفته است. از امام على (ع) نقل شده است كه فرمودند:

«مردم به حاكمان خود شبيه‌ترند تا به پدرانشان.»

آن حضرت با مطرح كردن روش زندگى پيامبر (ص) به عنوان برجسته‌ترين الگوى تربيتى، مردم را به ساده زيستى دعوت كرده و فرمودند:

«براى تو كافى است كه راه و رسم زندگى پيامبر اسلام (ص) را الگو قرار دهى.»[١]

آن حضرت در جايى ديگر، زندگى خود را كه نمونه عالى بى‌رغبتى به دنيا و ساده زيستى است، به عنوان الگو معرفى مى‌كنند و مى‌فرمايند:

«بدانيد كه هر پيروى را امامى است كه او را الگوى خود مى‌شناسد و از نور دانشش روشنى مى‌گيرد. بدانيد كه امام شما از دنياى خود به دو پاره تن پوش و از خوردنى‌هايش به دو قرص نان بسنده كرده است.»[٢]

٢. دنياشناسى: ساده‌زيستى، با نحوه نگرش انسان به دنيا ارتباطى مستقيم دارد. كسى كه دنيا را همه چيز و منتهاى آمال و آرزوهاى خود مى‌پندارد، نمى‌تواند ساده زيست باشد. در جهت اصلاح همين نگرش است كه امام على (ع) مى‌فرمايند: «از فرزندان آخرت باشيد؛ نه از فرزندان دنيا.»[٣]

٣. خودشناسى: يكى از روش‌هايى كه در تقويت ارزش‌هاى اخلاقى، به ويژه ساده زيستى مؤثّر است، توجّه دادن انسان به منزلت خويش است. كسى كه بداند دنيا ابزارى بيش نيست، هرگز خود را به دنياى پست و زودگذر نمى‌فروشد و اسير مظاهر دنيوى نمى‌شود.

٤. فرهنگ‌سازى: فطرت انسان‌ها به سمت و سوى خوبى‌ها گرايش دارد. پس مهم آن است كه ساده زيستى به عنوان يك ارزش معرفى گردد. دستگاه‌هاى تبليغاتى، به ويژه صدا و سيما با ساخت برنامه‌هاى گوناگون، مى‌توانند ساده زيستى را در جامعه به عنوان يك فرهنگ ترويج كنند و مردم را به تهاجم فرهنگى دشمن كه در جهت دگرگونى ارزش‌ها قدم بر مى‌دارد، متوجّه سازند.

آثار ساده‌زيستى‌

ساده‌زيستى، آثار فراوانى دارد كه مهم‌ترين آنها عبارتند از:

١. آسودگى‌

همه اضطراب‌ها و نگرانى‌ها از دنيا و مظاهر آن است كه با ساده‌زيستى، مى‌توان آنها را برطرف كرد و به آسودگى دست يافت. امام على (ع) مى‌فرمايند: