ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٧ - قاتلان زيبا و خوشبو
تقريباً سى و شش دلار يا به عبارتى بيش از صد هزارتومان لوازم آرايشى مصرف مىكند. ضمن آنكه زنان ايرانى اغلب از اجناس چينى استفاده مىكنند و در اين زمينه، شايد حجم بيشترى از لوازم آرايشى را مصرف كنند. سهم برندهاى معتبر اروپايى و آمريكايى كه داراى كيفيت و تركيبات قابل اعتمادترى هستند، به دليل قيمتهاى بالايى كه در ايران دارند، كمتر از يك درصد بازار تخمين زده مىشود. متأسّفانه سهم توليدكنندههاى ايرانى از اين بازار بزرگ و رو به گسترش بسيار ناچيز است و حدّاكثر در حدود پنج درصد تخمين زده مىشود.
نكته جالب اين گزارش، اين است كه مصرف لوازم آرايش در ايران، صرفاً در انحصار زنان نيست. در همين باره مجيد ابهرى، كارشناس علوم رفتارى «دانشگاه شهيد بهشتى»، از تحقيقى خبر مىدهد كه بر مبناى نتايج آن، مردان ايرانى، مصرفكننده ١٢% از لوازم آرايش موجود در بازار هستند.
درباره افزايش گرايش جوانان به استفاده از موادّ آرايشى، جامعهشناسان معتقدند گاه آرايش بيش از حد و غيرمتعارف در دختران و پسران، جداى از دلايل شخصيتى و رفتارى فردى (از جمله عدم اعتماد به نفس، اختلالات شخصيتى و ...)، تبديل به ابزارى براى كسب قدرت اجتماعى و لجبازى مىشود. آنها كج دهنى خود را به برخوردهاى نسنجيده خانواده و اجتماع با رنگهاى تند صورتهايشان يا هر نوع هنجارشكنى ممكن نشان مىدهند. روشهاى پرورشى نسنجيده و تعصّبات كور و بىمنطق، جوانان را عصيان زده خواهد كرد كه بىاحترامى به عرف جامعه از پيامدهاى آن است.
به هر حال، استفاده از لوازم آرايشى در ايران، ديگر نه سنّ خاصّى دارد و نه قشر خاصّى. امروزه برخى از دختران و زنان ايرانى، استفاده از لوازم آرايشى را جزو لاينفكّ زندگى خود مىدانند. از سوى ديگر، سنّ مصرف لوازم آرايشى نيز به پانزده سال رسيده و اين در حالى است كه در كشورهاى توسعهيافته، تمايل به آرايش، بيشتر در بين زنان مسن ديده مىشود كه طراوت و شادابى پوست خود را از دست دادهاند. همه اين موارد، نشاندهنده يك مشكل ساختارى فرهنگى در كشور ماست؛ مشكلى كه اگر براى آن چارهانديشى نشود، چه بسا مىتواند به بحرانى براى سلامت و هنجارهاى جامعه ما تبديل شود.
شركت هرمى «اوريف ليم»، عرضه كننده محصولات آرايشى با چاشنى فعّاليتهاى سياسى!
شركت هرمى اوريف ليم كه چندى پيش با دخالت نيروهاى پليس و آگاهى فعّاليتهايش متوقّف شد، يكى از شركتهايى بود كه زير پوست توليد لوازم آرايشى، به فعّاليتهاى هرمى و سياسى مىپرداخت. اين شركت لوازم آرايشى و بهداشى كه در كلّ ايران، تنها يك شعبه براى عرضه محصولات خود در پايتخت داشت، فروش ساليانه محصولاتش در دنيا، بيش از يك ميليارد يورو است. براى خريد محصولات اين شركت در ايران تنها يك راه وجود داشت و آن هم ورود به سيستم هرمى آن بود؛ يعنى هيچ خريدارى به طور مستقيم نمىتوانست به تنها فروشگاه آن در تهران مراجعه كرده و محصول مورد نظر خود را خريدراى كند. نكته جالب اين است كه اين شركت در ابتدا، در ايران، تنها در حدّ يك مغازه لوازم آرايشى بوده و يك سال است كه به گفته گردانندگان آن، پس از روانشناسى نحوه جذب مشترىهاى ايرانى، به شيوه فروش هرمى روى آورده و توانستهاند سى هزار نفر را جذب كنند. پس از افشاى فعّاليتهاى سياسى اين شركت، برخى رسانهها به شدّت به دفاع از اين شركت پرداختند و موضعگيرىهاى تندى عليه مقامات ايرانى اتّخاذ كردند.
منبع: سايت مشرق