«فرمالدئيد» كه در بسيارى از محصول‌ها مثل روژلب، لاك ناخن و .. يافت مى‌شود، مى‌تواند باعث التهاب و تحريك پوستى شده و در صورت تماس مزمن، باعث ضعف عمومى شود. رنگ‌هاى شيميايى متعدّدى كه در محصول‌هاى مختلف، به ويژه در محصول‌هاى زيبايى و آرايشى مصرف مى‌شود، مى‌تواند در صورت رعايت نكردن استانداردهاى خاص، مشكل‌ساز باشد. گاهى اين رنگ‌ها براى ايجاد رنگ خاصّى، با هم تركيب مى‌شوند كه علاوه بر عوارض پوستى، مى‌تواند عوارض متعدّد داخلى نيز داشته باشد؛ به ويژه در مورد روژلب كه در طول روز، چند بار تكرار شده و احتمال دارد با خوردن هر نوع مادّه غذايى، مقدارى از آن مستقيماً نيز وارد بدن شود. همچنين استفاده بلندمدّت از موادّ آرايشى، سبب نازك شدن پلك مى‌شود.

استفاده از موادّ خوشبو كننده در محصولات آرايشى، بسيار مرسوم است. تحقيقات انجام گرفته درباره اين مواد، بيانگر آن است كه اين خوشبوكننده‌ها از موادّ افزودنى متعدّدى تشكيل شده‌اند كه اغلب آنها حسّاسيت‌زا هستند.

بسيارى از صاحب‌نظران در زمينه موادّ آرايشى، شركت‌هاى بزرگ در اين زمينه را به دليل ادّعاهاى علمى دروغ خود، مورد انتقاد قرار مى‌دهند؛ زيرا اين شركت‌ها با اين ادّعاهاى علمى، سبب گمراه شدن مردم و استفاده از اين مواد، بدون آگاهى از عوارض جانبى آنها مى‌شوند.

علاقه غيرمسلمانان به لوازم آرايشى حلال‌

اهلام مومين، مالك شركت لوازم آرايشى «شفا» به عنوان يك شركت، داراى مجوّز محصولات آرايشى حلال كه زمانى تنها در بازار خاورميانه كار مى‌كرد، گفت: در حال حاضر تقاضا براى محصولات حلال در حال افزايش است. تمام محصولات ما داراى گواهى تأييديه حلال هستند و در ساخت آنها از هيچ محصول حيوانى يا الكلى استفاده نمى‌شود. اين محصولات كاملًا طبيعى و گياهى هستند.

معضلى به نام قاچاق‌

طبق اظهارات مقامات ايرانى، سالانه هشتصد ميليون دلار لوازم آرايشى قاچاق وارد كشور مى‌شود. واردات قانونى كشور ما در لوازم آرايشى، بهداشتى به طور متوسط صد و پنجاه ميليون دلار است كه توليدات ما در داخل، جواب‌گوى ١٠% از اين مقدار هم نيست و حدّاقل هشتصد ميليون دلار از نياز ما، از طريق قاچاق وارد مى‌شود.

به دليل عوارض پوستى، استفاده از لوازم آرايشى از يك سو و استفاده از نوع نامرغوب و غيربهداشتى آن از سوى ديگر، سلامت مصرف‌كنندگان به شدّت به مخاطره افتاده است. در حال حاضر ايران فقط درصد كمى از نياز خود را به محصولات آرايشى و بهداشتى توليد مى‌كند و بيشتر اين محصولات از كشورهاى چين، تركيه، «كره» و «امارات» وارد يا قاچاق مى‌شوند.

بين ٨٠ تا ٩٠% لوازم و كالاهاى آرايشى در ايران به صورت قاچاق از طريق مرزهاى شرقى و غربى وارد ايران مى‌شوند و آن دسته از آنها كه داراى مارك‌هاى معروف اروپايى يا آمريكايى هستند، تقريباً همه قلّابى بوده و به طرز ماهرانه‌اى در چين، تايلند و تركيه جعل شده و روانه بازار ايران مى‌شوند.

آخرين شماره فصل‌نامه مهندسى بازار، در مقاله‌اى تخصّصى به بررسى ويژگى‌هاى بازار لوازم آرايشى در ايران پرداخته و با اعلام مطلب بالا و با تأكيد بر اينكه بخش عمده‌اى از بازار ايران در اختيار مارك‌هاى چينى، كره‌اى و تركيه‌اى است، مى‌نويسد: اين دست از كشورها با ارائه تنوّع گسترده‌اى از محصولات آرايشى، با قيمت‌هاى ارزان و در بسته‌بندى‌هاى جذّاب، مطابق بودجه بخش عمده‌اى از مصرف‌كننده‌هاى ايرانى، اقدام به توليد لوازم آرايشى مى‌كنند.

اغلب كالاهاى قاچاق از طريق شبكه‌هاى ماهواره‌اى، تبليغ شده و بسيارى از مردم كه اطّلاع كافى از پخش و عرضه آن را ندارند، به صورت تلفنى و از طريق پيك موتورى آنها را خريدارى مى‌كنند.

اگر در «اروپا» مردم ترجيح مى‌دهند طبيعى باشند، در ايران جوانان ترجيح مى‌دهند آرايش كنند. زنان و دختران ايرانى سالانه حدود هزار و ششصد و سى ميليون يورو براى كالاى آرايشى هزينه مى‌كنند و بيشتر محصولات آرايشى، وارداتى هستند؛ ولى قسمت اعظم اين واردات، خارج از شيوه قانونى انجام مى‌شود و اكثر كارشناسان معتقدند كه حجم محصولات وارداتى غيرقانونى بين پانصد و هفتاد تا ششصد و ده ميليون يورو است.

ارقام، نشان‌دهنده آن است كه هر زن ايرانى در سال صد و پنجاه دلار يا به عبارتى بيش از پانصد هزارتومان و هر زن در خاورميانه‌