س.: دليل دعا كردن براى سلامتى امام عصر (عج) چيست؛ در حالى كه خداى منّان اراده دارد ايشان زنده و سلامت بمانند؟ آيا اصلًاً امكان دارد آن وجود مبارك دچار كسالت شوند؟

ج.: دعا از هر حيث، به ويژه براى سلامتى امام زمان (عج) آثار و بركات فراوانى دارد كه برخى از آنها عبارتند از:

١. دعا نشانگر علاقه و محبّت مسلمانان به ايشان است. اگر چه دوستى تمام ائمّه معصومان (ع) بخشى از ايمان و شرط قبولى اعمال است، در عين حال، دعا كردن در حقّ امام زمان (عج) موجب ازدياد محبّت آن حضرت در دل و در نتيجه، موجب تقويت ايمان مى‌گردد؛

دعا اظهار تجديد عهد و پيمان با آن حضرت است و محتواى پيمان با ايشان را دين‌دارى، شريعت‌محورى و تصميم قلبى بر اطاعت امر امام (ع) و يارى رساندن او با نثار جان و مال تشكيل مى‌دهد.

تجديد بيعت با آن حضرت (ع) كارى است كه بعد از هر نماز از نمازهاى پنج‌گانه يا در هر روز يا در هر جمعه، انجام آن مستحبّ است. اگر هر روز بعد از نماز صبح، دعاهايى كه مربوط به وجود مبارك امام عصر (عج) است، خوانده شود، بسيار مفيد و مؤثّر خواهد بود. دعاى شريف‌ «اللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلَاى صاحِبَ الزَّمان صَلَوَاتُ اللهِ عَلَيْه عَن جَمِيعَ الْمُؤْمِنِين ...» و نيز «دعاى عهد» شاهدى براى اين سخن است؛

٣. دعا سبب زنده نگه داشتن ياد امام غايب در دل منتظران مى‌گردد. ياد امام زمان (عج) توجّه به ارزش‌هاى دين و اصول اخلاقى را در دل‌ها زنده مى‌كند و غفلت از ياد امام، يكى از دلايل عمده پژمردگى و سست شدن ارزش‌هاى الهى و انسانى در جوامع اسلامى است؛

٤. كسى كه سلامتى امام زمانش برايش مهم است، مسلّماً آزردن آن حضرت برايش سخت است. در نتيجه، دعا براى سلامتى آن حضرت، انسان را به انجام كارهايى وامى‌دارد كه موجب خشنودى آن حضرت و سبب رسيدن به مقام رضوان الهى مى‌گردد؛

٥. دعا بسيار مؤثّر است و موجب فرج آن حضرت و نيز فرج و گشايش در زندگى مؤمنان مى‌شود؛

٦. دعا موجب قرب الهى است. امام مهدى (عج) در خصوص «زيارت آل ياسين» مى‌فرمايند: «هرگاه خواستيد به وسيله ما به خداوند و به ما توجّه كنيد، اين زيارت را كه از جانب خداوند انشا شده است، بخوانيد.»

اين زيارت كه از جهات مختلف محتوايى عميق دارد، بسيار مورد تأكيد و سفارش قرار گرفته است. اين زيارت از ابتدا تا انتها، دعا براى سلامتى، تندرستى و بهروزى امام زمان (عج) است: «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا خَلِيفَةَ اللَّهِ وَ نَاصِرَ حَقِّه ... السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تُمْسِى وَ تُصْبِحُ السَّلَامُ عَلَيْكَ فِى اللَّيْلِ إِذا يَغْشى وَ النَّهارِ إِذا تَجَلَّى ... السَّلَامُ عَلَيْكَ بِجَوَامِعِ السَّلَام ...؛

سلام بر تو اى جانشين خدا و يارى‌كننده حق! ... درود و سلام بر تو هنگامى‌كه صبح و شام كنى! درود و تهيّت الهى بر تو در شب كه همه جا را فراگيرد و در روز، در وقتى كه نور دهد [؛ يعنى سلام بر تو در هر صبح و شام!] ... درود بر تو! درودى همه جانبه ....»

در دعاى بعد از اين زيارت نيز معانى بلندى نهفته است؛ مانند: خدايا! او (امام زمان «عج») را از شرّ هر متجاوز و سركشى و از شرّ همه خلق خود پناه ده و او را از حوادث يوميّه، از پيش رو و از پشت سر و از طرف چپ، حفظ و نگهدارى كن و از اينكه آسيب و گزندى به او برسد، جلوگيرى كن و در خصوص او، رسولت و خاندان رسولت را حفظ نما و به دست مباركش عدل و داد را پديدار نما! «اللَّهُمَّ أَعِذْهُ مِنْ شَرِّ كُلِّ بَاغٍ وَ طَاغٍ وَ مِنْ شَرِّ جَمِيعِ خَلْقِكَ وَ احْفَظْهُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ يَمِينِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ وَ احْرُسْهُ وَ امْنَعْهُ أَنْ يُوصَلَ إِلَيْهِ بِسُوءٍ وَ احْفَظْ فِيهِ رَسُولَكَ وَ آلَ رَسُولِكَ وَ أَظْهِرْ بِهِ الْعَدْل ...»

در پايان سخن، لازم است يادآور شويم كه دعا كردن براى سلامتى و فرج آن حضرت، اطاعت از امر خداوند و نيز اهل بيت پيامبر اكرم (ص) است؛ «و هر كه خدا و رسولش را اطاعت كند و خداترس و پرهيزكار باشد، چنين كسى به فوز و سعادت خواهد رسيد.»

آخرين نكته اين است كه هر چند طبق وعده الهى، حضرت زنده و باقى هستند تا زمانى كه پرچم توحيد و عدل را در همه جهان به اهتزاز درآورند، ولى بالأخره بشر هستند و در معرض آفات جسمانى و بلاهاى طبيعى و ممكن است مريض شوند و دچار كسالت گردند و از اين نظر، دعاى ما براى سلامتى حضرت و حفظ ايشان از اين آفات و حوادث، بدون شك در سلامتى وجود آن عزيز عالم وجود و آخرين درّ صدف امامت و ولايت، مؤثّر و مفيد خواهد بود.

پى‌نوشت‌ها:

(١). «ديوان حافظ»، ص ٢٢٣.

(٢). «مفاتيح الجنان»، قمى، صص ٨٩١ و ٨٩٢.

(٣). همان، ص ٨٦٣.

(٤). سوره نور، آيه ٥٢.