و همان‌گونه كه در زمين‌هاى حرم بايد از محرّمات اجتناب نمود و ارتكاب يك سلسله اعمالى كه در جايى جرم نيست، امّا در حرم جرم محسوب مى‌شود، در اين ماه‌ها هم كه قرقگاه زمانى محسوب مى‌شوند، چنين است و بايد با هشيارى و مواظبت در آن وارد شد و به همان نحو كه در قرقگاه مكانى كه حرم است، انسان به كعبه نزديك مى‌شود، در اين ماه‌ها هم كه قرقگاه زمانى است، انسان به مقام قرب خداوند مى‌رسد. پس چقدر نعمت‌هاى پروردگار بر ما بزرگ و تمام است؟! و او هرگونه نعمتى را بر ما تمام نموده است.

پس حال كه چنين است، قبل از هر چيز، آنچه كه بر ما واجب و لازم مى‌باشد، توبه ايست كه داراى شرايط لازم و نمازهاى معلومه است‌[١] و پس از توبه، واجب ترين چيز بر ما، پرهيز از گناهان صغيره و كبيره است تا جايى كه توان و قدرت و استطاعت داريم!.

پس به راستى، هر كسى كه در صدد متذكّر شدن به ذكر حقّ و در مقام خشيّت از ذات اقدس حضرت حقّ متعال بوده باشد، مى تواند از راه مراقبه و محاسبه و معاتبه و معاقبه متذكّر گردد!.

پس از اين مرحله، با دل‌هاى خود، به خداوند رو آورده، بيمارى‌هاى گناهانتان را معالجه و مداوا نمائيد و به وسيله استغفار، بزرگى و سنگينى عيوب خود را كاهش دهيد و بپرهيزيد از اينكه حريم الهى را بشكنيد و پرده‌هاى حجاب را بالا زده، حرمت حرم را هتك نمائيد!

زيرا به راستى چنين شخصى در نظام تكوين بى آبرو و مهتوك است؛ گرچه خداوند كريم از روى كرمش، به حسب ظاهر، آبروى او را حفظ نمايد و همين جزاى اوست و نيازى به مجازات پروردگار ندارد!.

و امّا دستورالعمل اين سه ماه:

١. بر شما باد به اينكه نمازهاى فريضه خود را با نوافل آن كه مجموعاً پنجاه و يك ركعت است، در بهترين اوقاتشان انجام دهيد و اگر نتوانستيد چهل و چهار ركعت آن را به جا بياوريد؛

٢. و امّا در مورد نافله شب، به خصوص بايد بدانيد كه: انجام دادن آن در نظر مؤمنان و سالكان حضرت معبود، از واجبات است و هيچ چاره‌اى جز به جا آوردن آن نيست؛

٣. بر شما باد به قرائت قرآن كريم در نافله‌هاى شب! كه انسان را حركت داده، سير او را سريع مى‌نمايد و براى او بسيار مفيد است. پس تا مى‌توانيد در شب‌ها قرائت قرآن كنيد، زيرا قرائت قرآن شراب مؤمنان است؛

٤. بر شما باد به انجام دادن اوراد و أذكارى كه هر يك از شما به عنوان دستور در دست داريد و بر شما باد به مداومت سجده يونسيّه و گفتن ذكر يونسيّه: «لاإِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ» در سجده از پانصد تا هزار مرتبه؛

٥. بر شما باد به زيارت مشهد اعظم، كه مراد همان حرم مطهّر اميرمؤمنان (ع) و قبر نورانى آن بزرگوار است و نيز ساير مشاهد مشرّفه اهل‌بيت (ع) و مساجد معظّمه، مانند: «مسجد الحرام»، «مسجدالنّبى»، «مسجد كوفه»، «مسجد سهله» و به طور كلّى هر مسجدى از مساجد؛ زيرا مؤمن در مسجد، همانند ماهى است در آب دريا!

٦. هيچ‌گاه پس از نمازهاى واجب خود، تسبيحات حضرت صدّيقه (س) را ترك ننماييد؛ زيرا اين تسبيحات، يكى از انواع «ذكر كبير» شمرده شده است؛

٧. يكى از وظايف مهم و لازم براى سالك إلى‌الله، دعا براى فرج حضرت حجّت (عج) در قنوت «وَتْر» است. بلكه بايد در هر روز و در همه اوقات و همه دعاها، براى فرج آن بزرگوار دعا نمود؛

٨. يكى ديگر از وظايف لازم و مهم، قرائت زيارت جامعه، معروف به «جامعه كبيره» در روز جمعه است؛

٩. لازم است كه قرائت قرآن حتماً كمتر از يك جزء نباشد؛

١٠. تا مى‌توانيد بسيار به ديدار و زيارت برادران نيكوكار خود بشتابيد؛ زيرا به راستى آنها برادرانى هستند واقعى كه در تمام مسير، همراه انسانند و با رفاقت خويش، آدمى را از تنگناها و عقبات نفس عبور مى‌دهند!؛

١١. به زيارت اهل قبور ملتزم باشيد؛ ولى نه به صورت مداوم و همه روزه (مثلًا در هفته، يك روز انجام بگيرد) و نبايد زيارت قبور در شب واقع گردد.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. مقصود همان دستور توبه‌اى است كه رسول خدا (ص) در ماه ذى‌قعده داده‌اند و در كتب ادعيه، مثل «مفاتيح الجنان» آمده و چهار ركعت نماز دارد،