معرفت و شناخت امام زمان (عج)، امرى حتمى و ضرورى است؛ زيرا طبق حديث نبوى، مرگ كسى كه نسبت به امام زمانش آگاهى ندارد، مرگ جاهليّت است. بنابراين يكى از وظايف يك مسلمان اين است كه امام زمانش را بشناسد و در اين راه، از هيچ كوششى دريغ نورزد؛ از جمله، دعا براى شناخت امام است كه از خدا استعانت بجويد و بخواهد كه معرفت امام را براى او ميسّر و مقدور نمايد.

در اين مورد، دعاى معروفى است كه مرحوم كلينى در كتاب «اصول كافى» نقل كرده است. در اين دعا پس از درخواست معرفت خدا، معرفت رسول خدا (ص) و معرفت امام مسئلت شده و دستور مواظبت آن به مؤمنان و منتظران ظهور حضرت داده شده است:

«اللّهُمّ عَرّفْنِى نَفْسَكَ فَإِنّكَ إِنْ لَمْ تُعَرّفْنِى نَفْسَكَ لَمْ أَعْرِفْ رَسُولَكَ؛ اللّهُمّ عَرّفْنِى رَسُولَكَ فَإِنّكَ إِنْ لَمْ تُعَرّفْنِى رَسُولَكَ لَمْ أَعْرِفْ حُجّتَكَ؛ اللّهُمّ عَرّفْنِى حُجّتَكَ فَإِنّكَ إِنْ لَمْ تُعَرّفْنِى حُجّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دِينِى؛

خدايا! تو مرا به خود شناسا كن كه اگر تو شناسايم به خويش نفرمايى، رسولت را نخواهم شناخت؛ خدايا! تو رسولت را به من بشناسان وگرنه حجّتت را نخواهم شناخت؛ خدايا! تو حجّتت را به من بشناسان و گرنه از دين خود گمراه خواهم شد.»

كسى كه شيفته واقعى امام زمان (عج) است، در دعا براى ظهور مولايش، اسير الفاظ و گرفتار عبارت‌پردازى نيست؛ بلكه از عمق جان دعا مى‌كند و با تمام وجود، گمشده‌اش را مى‌طلبد. تنها زبانش سخن نمى‌گويد؛ بلكه قلبش در هجران يار مى‌سوزد، دلش در فراق محبوب، مضطرب است و ديدگانش در انتظار ديدار، اشكبار است.

بزرگان دين، به دوستان و مؤمنان و عاشقان حضرت مهدى (عج) دستور مواظبت اين دعا را براى هميشه داده‌اند. بنابراين مى‌توان آن را يكى از وظايف شمرد.

٢. دعا براى سلامتى امام زمان (عج)

يكى از وظايف دوستان امام اين است كه براى سلامت و صيانت حضرت از خطرات و بلايايى كه جان ايشان را تهديد مى‌كند، با هر زبانى كه بدان مسلّطند، دعا كنند و بهتر آن است كه دعاهاى مأثور را بخوانند (مانند: دعاى اللهم كن لوليك ...) و ادعيه ديگر كه در «مفاتيح الجنان» آمده است.

٣. دعا براى تعجيل در ظهور امام زمان (عج)

يكى از وظايف مسلّم شيعيان در زمان غيبت امام زمان (عج)، دعا براى قرب ظهور و درخواست تعجيل در قيام آن حضرت است. شيعه راستين و دلباخته امام زمان (ع)، كسى است كه در هر صبح و شام و با هر نماز و نياز، دست حاجت به پيشگاه خداى رئوف دراز كرده و از او ظهور مولايش را بطلبد.

عاشق دلباخته، صبح و شام نمى‌شناسد و در تمام ساعات، منتظر ظهور يار و مشتاق ديدار جمال محبوب است. امام صادق (ع) فرمودند:

«فَتَوَقّعُوا الْفَرَجَ صَبَاحاً وَ مَسَاءً؛

بايد در هر صبح و شام، در انتظار ظهور صاحب خود باشى.»

و در حديث ديگر فرمودند:

«وَ تَوَقّعْ امْرَ صَاحِبِكَ لَيْلَكَ وَ نَهارَكَ؛

بايد شب و روز، منتظر فرار رسيدن ظهور صاحب خود باشى.»

بنابراين بر همه شيفتگان آن حضرت لازم است كه هميشه به ياد آن امام همام بوده و براى تعجيل در ظهورش دعا كنند و از خدا ظهور او را هرچه سريع‌تر بخواهند؛ زيرا با آمدن او تمام ملل نجات مى‌يابند و شيعه به اوج عزّت و عظمت خود مى‌رسد.

يقيناً در دولت اهل بيت پيامبر (ص)، شيعيانشان به اوج عزّت خواهند رسيد و دشمنانشان به حضيض ذلّت؛ چنان‌كه حضرت ولىّ‌عصر (عج) فرمودند:

«أكْثِرُو الدّعاءَ بِتَعْجيلِ الْفَرَجِ فَإِنّ ذلِكَ فَرَجُكُمْ؛

براى فرج ما بسيار دعا كنيد؛ چرا كه فرج شما در آن است.»