غم در بغل نگرفته و در برابر دشمن تسليم نشدند. آنان به گونه‌اى رفتار كردند كه دشمنان را خشمگين نمودند. در هنگام گفت‌وگوى حضرت زينب (س) با ابن‌زياد، ابن زياد از او با عنوان زن متكبّر ياد كرد.[١] رفتار اهل بيت امام حسين (ع) ريشه در شجاعت امامشان داشت؛ زيرا آنان ياران امامى بودند كه مرگ در راه خدا را عزّت مى‌دانست‌[٢] و شعار «أبا الموت تخوفانى»[٣] سرمى‌داد.

ياران مهدى (ع) نيز مردمانى دلير و جنگاورند؛ دل‌هايى چون پولاد دارند؛ از انبوه دشمن هراسى به دل راه نمى‌دهند و عشق به خدا و امامشان به آنان قوّت بخشيده است؛ شجاعتى بى‌مانند، آنان را به رزمگاه مى‌كشاند؛ عزّت‌نفس و بلندى منزلت، آنان را از كوه، بلندپايه‌تر كرده و هيبتشان را در سينه ستمكاران دو چندان نموده است؛ قوّت چهل مرد را دارند؛ شيران ميدان رزمند و جان‌هايشان از سنگ خارا محكم‌تر است.[٤] امام باقر (ع) در خصوص شجاعت ياران مهدى (ع) فرمودند:

«لَكَأَنِّى أَنْظُرُ إِلَيْهِمْ مُصْعِدِينَ مِنْ نَجَفِ الْكُوفَةِ ثَلَاثَمِائَةٍ وَ بِضْعَةَ عَشَرَ رَجُلًا كَأَنَّ قُلُوبَهُمْ زُبَرُ الْحَدِيدِ ... يَسِيرُ الرُّعْبُ أَمَامَهُ شَهْراً وَ خَلْفَهُ شَهْراً؛[٥]

سيصد و ده و اندى مرد كه بر بلنداى نجف (كوفه) ايستاده‌اند و دل‌هايى چون پولاد دارند. از هر سو تا مسافت يك ماه راه، ترس بر دل‌هاى دشمنانشان سايه افكنده است. در سواركارى و تيراندازى بى‌نظيرند. در رزمگاه، نشان شجاعت بر تن داشته و چون ياران پيامبر (ص) در نبرد بدر، نشان ويژه بر سر نهاده‌اند.»[٦]

٥. پاسدارى از دين‌

ديگر ويژگى مشترك ياران امام حسين (ع) و امام زمان (عج) پاسدارى از دين است. ياران امام حسين (ع) در اطاعت از فرمان خدا و انجام دستورات امامشان، متعبّدترين مردم بودند. آنان با بذل خون خويش به پاسدارى از دين و آموزه‌هاى آن پرداختند؛ زيرا در آن دوره، دين خدا در آستانه نابودى قرار داشت. حضرت ابوالفضل (ع) در رجزى كه پس از قطع شدن دست راست خويش خواند، بر مسئله حمايت از دين تأكيد كرد:

«وَ اللَّهِ إِنْ قَطَعْتُمُ يَمِينِى؛ إِنِّى أُحَامِى أَبَداً عَنْ دِينِى؛[٧]

با آنكه دست راست مرا قطع كرديد، ولى به خدا قسم! هرگز از حمايت و پاسدارى از دين خود دست برنخواهم داشت.»

از اين رو در برخى زيارات، از ياران امام حسين (ع) به عنوان انصار دين خدا ياد شده است:

«السَّلَامُ عَلَيْكُمْ أَيُّهَا الذَّابُّونَ عَنْ تَوْحِيدِ اللَّه؛[٨]

«السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَنْصَارَ دِينِ اللَّهِ وَ أَنْصَارَ نَبِيِّه؛[٩]

سلام بر شما اى ياران دين خدا و ياران رسول او!»

يكى از مؤلّفه‌هاى جامعه آرمانى امام زمان (عج)، حاكميّت دين است. در بسيارى از روايات اسلامى، از تجدّد دين توسط امام زمان (عج) سخن گفته شده است.[١٠] يكى از معانى تجديد دين، آن است كه مفاهيم دينى به گونه‌اى تعريف و اجرا مى‌شود كه با مفاهيم دينى پيش از ظهور، هم‌سويى ندارد. از اين‌رو برخى تصوّر مى‌كنند كه حضرت، دين جديدى آورده است.[١١] اساساً يكى از حركت‌هاى مهمّ امام زمان (عج) احياى دوباره تعاليم اسلام راستين است. امام على (ع) فرمودند:

«يُحْيِى مَيِّتَ الْكِتَابِ وَ السُّنَّة؛[١٢]

او كتاب و سنّت مرده و از ميان‌رفته را زنده مى‌كند.»

برخى از مردم، احياى دوباره اسلام را برنمى‌تابند و به مخالفت با آن مى‌پردازند. امام (عج) نيز با آنان مى‌جنگند. امام على (ع) در تعريف ياران حضرت مهدى (عج) مى‌فرمايند:

«ياران او با امامشان بيعت كرده كه دست و دامنشان را پاك نگاه‌دارند، زبان به دشمنام نگشايند، خون كسى را به ناحق نريزند، به محلّ سكونت مردم هجوم نبرند، كسى را به ناحق نيازارند، بر مركب‌هاى ممتاز سوار نشوند، لباس‌هاى فاخر نپوشند .... در امانت خيانت نكنند، به يتيم، ستم روا ندارند، راه را ناامن نكنند، پناهنده و مجروح را نكشند، فراريان را دنبال نكنند و در راه خدا به شايستگى جهاد كنند.»[١٣]