مقاله «سيماى امام زمان (عج) در آيينه ماه مبارك رمضان» در سه محور سيماى امام زمان (عج)، سيماى ماه مبارك رمضان و جايگاه ويژه و بى‌بديل امام زمان (عج) در اين ماه كه شهرالله الاكبر است، به خوانندگان فرهيخته و صميمى «موعود» تقديم مى‌شود. تلاش نگارنده برآن است تا با استناد به آيات و روايات مربوطه، اثبات كند كه ولايت، روح توحيد و امام زمان (عج)، حقيقت و باطن ماه رمضان و ليلةالقدرى است كه برتر از هزار ماه مى‌باشد.

در ضرورت و اهمّيت حضور ولى معصوم و حجّت حق در باور و رفتار مؤمنان، همين بس كه ايمان بدون او، بى‌معنا و عبادت، بى‌محتوا خواهد شد و شب قدر با شب‌هاى ديگر عمر انسان تفاوتى نخواهد داشت و بشر، با وجود تحمّل همه رنج‌ها و سختى‌ها در راه سير و سلوك، بدون راهبر و راهنماى معصوم در تقرّب به محضر پروردگار عالم، ناكام خواهد ماند؛ بلكه از مقصد و مقصود دور و طعمه شياطين جنّ و انس خواهد شد.

نخست به اختصار، به معرفى شخصيت آخرين ذخيره الهى مى‌پردازيم و علاقه‌مندان را براى مطالعه تفصيلى به منابع مربوطه ارجاع مى‌دهيم:[١]

سيماى امام زمان (عج)

حضرت مهدى (عج) به تصريح روايات معتبر از ميان يكصد و بيست و چهار هزار پيامبر و دوازده امام معصوم، آخرين حجّت حق، ولى مطلق و معصوم الهى است كه وجود و آمدنش وعده داده شده و از اين‌رو او را خاتم‌الاوصياء و موعود مى‌نامند كه بنا بر حكمت و مصالحى، پس از يك دوره غيبت طولانى به امر پروردگار ظهور خواهد كرد و با تشكيل بزرگترين حكومت الهى، جهان سراسر ظلم و فساد را، پُر از عدل و انصاف، بركت، علم و معنويت خواهد كرد.[٢] او امان زمينيان است كه به بركت وجود نازنينش، بلاها از سر بشر دفع مى‌شود.[٣] همچنين در بسيارى از روايات اسلامى، به ويژه توقيع شريف ناحيه مقدّسه، علّت طولانى شدن غيبت، عهدشكنى و آماده نبودن منتظران (به دليل فاصله گرفتن از حضرت در بينش‌ها، گرايش‌ها و ارتكاب گناهان از سوى آنان) نام برده شده است؛[٤] زيرا منتظران مصلح جهانى، خود بايد صالح و الگوى ساير مسلمانان باشند.

اطاعت و تبعيت محض از ولى معصوم، اطاعت از خدا و واجب است؛ تبعيت در سايه محبّت و محبّت زاييده شناخت و معرفت است. ما بايد امام زمانمان را بشناسيم؛ زيرا او عصاره وجودى تمام انبيا و امامان، پدر حقيقى شيعيان، بلكه همه امّت اسلامى است و وجود مطهّرش واسطه تقرّب به حق و سبب نزول بركات و نعمت‌هاى ظاهر و باطن خداوند است. پيوند و همراهى با او، موجب سعادتمندى و دور شدن از او، مايه گمراهى و خسارتى بزرگ خواهد شد.[٥]

در معرفى شخصيت حضرت، تنها به ذكر يك روايت از حضرت امام صادق (ع) بسنده مى‌كنيم كه علّامه مجلسى (ره) آن را در «بحارالانوار» از مفضل‌بن عمر روايت كرده است:

امام صادق (ع) مى‌فرمايد: «حضرت قائم آل‌محمّد (ع) پس از ظهور، به خانه كعبه تكيه مى‌زند و با صدايى رسا، ندا مى‌دهد:

«اى مردم! هركس مى‌خواهد آدم و شيث را ببيند، بداند كه من آدم و شيث هستم و هركس مى‌خواهد نوح و فرزندش سام را ببيند، بداند من همان نوح و سامم. هركس مى‌خواهد ابراهيم و اسماعيل را ببيند، بداند من همان ابراهيم و اسماعيلم و هركس بخواهد موسى و يوشع را ببيند، من همان موسى و يوشع هستم. هركس بخواهد عيسى و شمعون را ببيند، من همان عيسى و شمعونم و هر كس مى‌خواهد محمّد (ص) و اميرالمؤمنين (ع) را ببيند، من همان محمّد و اميرالمؤمنين (ع) هستم. هر كس مى‌خواهد حسن و حسين (ع) را ببيند، بداند من همان حسن و حسين (ع) هستم و هركه مى‌خواهد امامان از ذرّيه حسين (ع) را ببيند، بداند كه من همان ائمّه اطهار هستم. دعوتم را بپذيريد و به‌