در ميان همه اختلاف‌هاى اجتماعى موجود در عربستان، هيچ يك، ژرف‌تر و فاجعه‌بارتر از تبعيض عليه زنان نيست. طبق شعائر اسلام وهّابى، مردان بايد از الله، اطاعت كنند و زنان از مردان؛ امّا مسئله اين است كه خدا از دسترس دور است و كارى به چند و چونِ اطاعت روزمرّه مردان ندارد؛ امّا زنان در دسترسند و آنها را از اطاعتِ مدام، گريزى نيست ... يك پدر، بر همه وجوه زندگى دخترش سلطه دارد تا روزى كه او را به دست سلطه‌گر ديگرى كه شوى آينده اوست، بسپارد.

نويسنده، گستره اين محروميت‌ها را دردمندانه مى‌كاود؛ از حجاب اجبارى كه گويى با هويّت زن عجين است تا محروميت از حقّ كار در كنار مردان (نامحرم) در واحدهاى توليدى و خدماتى، حقّ رانندگى و حتّى حقّ شركت در نماز جماعت. زنان بايد نماز خود را در چارديوارى خانه بخوانند و اجازه حضور در مسجد را ندارند. هرگونه تخلّف از اين موازين، توسط كميته امر به معروف و نهى از منكر و بازوى اجرايى آن مطوّعه (پاسبانان شرع) سركوب مى‌شود. كارن هاوس، حادثه دردناكى را نقل مى‌كند:

در سال ٢٠٠٢ م.، اقدام ننگ‌آميز پليس شرع (مطوٌعه)، موجب مرگ چهارده دختر در آتش‌سوزى يك مدرسه شد. پليس شرع مانع خروج دخترانى شد كه سراسيمه از بيم آتش به بيرون مى‌گريختند. آنها به زور به داخل مدرسه بازگردانده شدند و در آتش سوختند؛ چون هنگام فرار، حجاب كامل نداشتند.

نويسنده در مورد مفهوم قانون در عربستان و تأثير زيان‌بار درآميختگى دين و دولت در اين كشور مى‌نويسد:

در عربستان سعودى تنها يك قانون حاكم است؛ شرع اسلام و تنها يك داور نهايى براى تعيين حدّ و مرز اين قانون وجود دارد؛ پادشاه عربستان. اسلام به منبع عمده اختلاف ميان رهبران فرقه‌هاى مختلف مذهبى بدل شده و تفسيرهاى گوناگونى از «قرآن» و اراده الله مطرح است ... مذهبى كه زمانى ستونِ ثبات قلمروى آل سعود بود، خود، اينك آبشخور اختلاف ميان سعودى‌ها شده است. بسيارى از مردم اعمّ از متجدّد يا محافظه‌كار، از آل سعود به دليل بهره‌گيرى آن از دين، در خدمت تأمين قدرت سياسى، انحصارى آزرده‌اند. تمكين رهبران روحانى به اين روند، موجب تضعيف مشروعيّت هر دو نهاد (سلطنت و روحانيت) شده است.

نفاق‌هاى كهنه قبيله‌اى، محلّى، فرقه‌اى و تبعيض‌هاى جنسى و طبقاتى، بيش از هر زمان ديگر آشكار شده و توانايى دين براى تعديل اين شكاف‌ها كاهش يافته‌است. افزون بر اين، درآويزى و ستيز اسلام حاكم [بر عربستان‌] با حقوق مدنى، منزلت سنّتى آن را به نحو چشمگيرى فروكاسته است و اين، يكى از پيامدهاى متأخّر روند درآميختن ديانت و قدرت، توسط آل سعود بوده است.

كارن هاوس، در آسيب‌شناسى جامعه عربستان، بر نقش مخرّب تسلّط شرع، پاى مى‌فشارد و آسيب‌هاى برآمده از اين سلطه را برمى‌شمارد؛ امّا زيان‌بارترين عرصه آسيب‌ديدگى اجتماعى را سلطه دين بر نظام آموزشى كشور مى‌داند. او مطلبى از يكى از كارشناسان‌