و اين هنگامى بود كه آفريدگان ازديده نهان بودند. و در پس پرده بيم‌نگران. و در پهنه بيابان عدم‌سرگردان. پروردگار بزرگ پايان همه‌كارها را دانا بود. و بر دگرگونى‌هاى روزگار در محيط بينا. و به سرنوشت‌هر چيز آشنا. محمد، صلى‌الله عليه‌وآله، را برانگيخت تاكار خود را به اتمام و آنچه را مقدرساخته به انجام رساند. پيغمبر كه‌درود خدا بر او باد ديد: هر فرقه‌اى‌دينى گزيده. و هر گروه در روشنايى‌شعله‌اى خزيده. و هر دسته‌اى به بتى‌نماز برده. و همگان ياد خدايى را كه‌مى‌شناسند از خاطر سترده‌اند.

پس خداى بزرگ تاريكيها را به‌نور محمد روشن ساخت. و دلها را ازتيرگى كفر بپرداخت. و پرده‌هايى كه‌بر ديده‌ها افتاده بود به يك سوانداخت. سپس از روى گزينش ومهربانى جوار خويش را بدو ارزانى‌داشت. و رنج اين جهان كه خوش‌نمى‌داشت، از دل او برداشت. و او را درجهان فرشتگان مقرب گماشت. و چتردولتش را در همسايگى خود افراشت.

و طغراى مغفرت و رضوان را به نام اونگاشت.

درود خدا و بركات او بر محمد، صلى‌الله‌عليه‌وآله، پيمبر رحمت، امين وحى و رسالت و گزيده ازآفريدگان و امت‌باد.[١]

آنگاه رو به مجلسيان كرده وآنچه را كه پيامبر خاتم، صلى‌الله‌عليه‌وآله، بر آنها ارزانى‌داشته بود، چنين برمى‌شمارد:

شما بندگان خدا! نگاهبانان حلال وحرام، و حاملان دين و احكام، وامانت‌داران حق و رسانندگان آن به‌خلقيد.

حقى را از خدا عهده داريد. و عهدى‌را كه با او بسته‌ايد پذيرفتار. ماخاندان را در ميان شما به خلافت‌گماشت. و تاويل كتاب‌الله را به عهده‌ما گذاشت. حجتهاى آن آشكار است، وآنچه درباره ماست پديدار. و برهان‌آن روشن. و از تاريكى گمان به كنار. وآواى آن در گوش مايه آرام و قرار. وپيرويش راهگشاى روضه رحمت‌پروردگار. و شنونده آن در دو جهان‌رستگار.

دليلهاى روشن الهى را در پرتوآيتهاى آن توان ديد. و تفسير احكام‌واجب او را از مضمون آن بايد شنيد.

حرامهاى خدا را بيان‌دارنده است. وحلالهاى او را رخصت‌دهنده. ومستحبات را نماينده. و شريعت راراهگشاينده. و اين همه را با رساترين‌تعبير گوينده. و با روشنترين بيان‌رساننده. سپس ايمان را واجب فرمود.

و بدان زنگ شرك را زا دلهاتان زدود.

و با نماز خودپرستى را از شمادور نمود. روزه را نشان‌دهنده‌دوستى بى‌آميغ ساخت. و زكات رامايه افزايش روزى بى‌دريغ. و حج راآزماينده درجات دين. و عدالت رانمودار مرتبه يقين. و پيروى ما را مايه‌