مبارك حضرت امام زمان، عليه‌السلام، نقل شده است‌به اين حقيقت از بعد ديگرى اشاره مى‌شود. اغلب در سطح جامعه اسلامى خودمان به افراد زيادى برمى‌خوريم كه وقتى بحث ظهور حضرت ولى‌عصر، عجل‌الله تعالى‌فرجه، و يا وظايف مردم در قبال آن حضرت مطرح مى‌شود سؤال مى‌كنند:

آن حضرت در برخورد با امور جامعه و حوادث مربوط به آن چه شيوه‌اى را در پيش خواهند گرفت؟ و اصولا ما از چه راههاى مى‌توانيم با ملاك و معيارهاى ويژگيهاى رفتارى آن حضرت آشنا شويم؟

شايد يكى از بهترين جوابها در اين زمينه آن باشد كه هر كس از طريق مراجعه به مجموعه رواياتى كه از حضرات معصومين، عليهم‌السلام، درباره ابعاد مختلف زندگى و حكومت آن حضرت وارد شده است مى‌تواند از كم و كيف عملكردها و معيارها و ملاكهاى آن اطلاع حاصل كند. هر چند اين شيوه راههاى مناسب براى آن امر است ولى وجود مبارك حضرت ولى‌عصر، عليه‌السلام، بر طبق اين حديث نورانى، راه نزديكتر و در عين حال همگانى‌ترى را نشان مى‌دهند و مى‌فرمايند: مجموعه عملكردها و سيره فردى و اجتماعى دختر بزرگوار پيامبر اكرم، صلى‌الله‌عليه‌وآله، حضرت فاطمه، عليهاالسلام، سرمشق و الگو و مقتداى من است. يعنى اگر شما در صدد هستيد كه بدانيد عملكردهاى من چگونه و بر طبق كدام معيارها خواهد بود؛ مى‌توانيد براى پى بردن به اين امر، ابعاد مختلف زندگى آن حضرت را از بدو تولد تا لحظه شهادت مورد مطالعه و بررسى قرار دهيد و ببينيد در عرصه زندگى شخصى در انجام عبادات و تكاليف دينى و در برخورد با اطرافيان و مردم و در پيشامدهاى اجتماعى در برخورد با دشمنان و ... به چه صورتى عمل كردند و مجموعه اين رفتار و عملكردها را بر اساس چه ملاكها و در چارچوب چه اصولى انجام دادند. آنگاه مى‌توانيد از برنامه‌ها و اهداف مربوط به قيام من آگاه شويد و روند و جهت‌گيرى كارهاى مرا بشناسيد. چرا كه اعمال و رفتار حضرت زهرا، عليهاالسلام، براى من حجت و وجود مباركشان الگو و سرمشق است. اينجا ممكن است كسى سؤال كند چون شرايط دوره ظهور با جريانات عصر زندگى حضرت فاطمه، عليهاالسلام، تفاوت خواهد داشت؛ لذا در اغلب موارد كارهاى اين دو بزرگوار بطور طبيعى بايد با همديگر تفاوت داشته باشد.

در پاسخ به چنين پرسشى بايد گفت: هر چند در ظاهر عملكردهاى اين دو حجت الهى به لحاظ تغيير شرايط فرق خواهد داشت همانطور كه اين تفاوت را در مقايسه برخوردها و اعمال هر يك از معصومين، عليهم‌السلام، با يكديگر هم مى‌بينيم ولى آنچه حائز اهميت است آن كه انگيزه و اهداف و ملاكهاى همه آنها مشترك است‌يعنى همه آنها جهت فراهم نمودن زمينه براى حاكميت پيدا كردن احكام الهى تلاش و كوشش كردند؛ منتهى چون هر كدام از آنها با افراد خاصى و با شرايط مخصوصى روبرو بودند لذا بظاهر عملكردهايشان با همديگر فرق مى‌كرد وگرنه همه آنها هدف واحدى را دنبال مى‌كنند.

والسلام‌

پى‌نوشتها:

[١]. بحارالانوار ج ٥٣، ص ١٨٠.

[٢]. لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ. سوره احزاب، آيه ٢١.