٦. متن دستور موافق با ادله ديگر است، براى اينكه هم نماز تحيت مسجد وارد شده است و هم نماز صد بار اياك نعبد و اياك نستعين، و هم تهليل و تسبيح فاطمه زهرا، عليهاالسلام.

٧. اين دو داستان كه نقل شد، مشهود و يا مثل مشهود خودم بود، و داستانهاى ديگرى هست كه فعلا تمام خصوصيات آن را در نظر ندارم، بعدا ان شاءالله تحقيق نموده در اين دفتر- باذنه تعالى- ذكر مى كنم.

٨. در آن موقع كه زمين اين قدر بى ارزش بوده است، فقط يك مساحت كوچكى را مورد اين دستور قرار داده اند، كه ظاهرا حدود سه چشمه از مسجد فعلى است، كه در زمان ما خيلى بزرگ شده است (ظاهرا آن چشمه اى كه در آن محراب هست، و دو چشمه طرفين باشد).

نگارنده كه خالى از وسوسه نيستم، و خيلى به نقليات مردم خوش بين نيستم، از اين امارات به صحت اين مسجد مبارك قطع دارم، و الحمدلله على ذلك، و على غيره من النعم التى لا تحصى‌[١]

پى نوشتها:

[١]. صحيفه نور، ج ١٩، ص ٢٨٢.

[٢]. از دست نويسهاى مرحوم آية الله آقاى حاج شيخ مرتضى حائرى، كه در واحد فرهنگى كتابخانه عمومى حضرت ابوالفضل، عليه السلام، موجود است.

پرسش شما پاسخ موعود

در پى درخواست جمعى از خوانندگان و دوستداران «موعود»، صفحه «ميعادگاه منتظران» پاسخگوى سؤالهاى مختلف شما درباره «موعود آخرالزمان» خواهد بود.

سؤالهاى خود را به آدرس مجله ارسال داريد.

برخى از دوستان من كه شبهاى چهارشنبه به «مسجد مقدس جمكران» رفته‌اند، ادعا مى‌كنند كه امام زمان، عليه‌السلام، را ديده‌اند. آيا راست است كه هر كس به جمكران برود عاقبت امام زمان، عليه‌السلام، را مى‌بيند؟ چرا برخى مثل من هنوز موفق به اين ديدار نشده‌اند؟

«پرستو رازى/ تهران»

١- شكى نيست كه تا كنون تعداد زيادى از شيفتگان مخلص امام زمان، عليه‌السلام، در مسجد مقدس جمكران توفيق زيارت آن بزرگوار را پيدا كرده‌اند كه تفصيل اين ديدارها در كتب مربوطه و نيز در دفتر ثبت كرامات مسجد جمكران موجود است.

٢- عنايات و كرامات حضرت مهدى، عليه‌السلام، كه در مسجد جمكران شامل حال زايرين و نمازگزاران اين مكان مقدس شده است، منحصر به زيارت و ديدار نبوده بلكه گاهى به شفاى درد و مرض، يا علاج فلجى و ناتوانى، يا رفع مشكلى، يا برآوردن حاجت و نيازى بوده است كه به نظر لطف و دعاى مستجاب آن بزرگوار تحقق پذيرفته است.

٣- بسيارند كسانى كه حضورشان در مسجد جمكران و سوز و گدازشان در دعا صاحب‌الزمان، عليه‌السلام، نه به خاطر شفاى دردى ظاهرى يا رفع مشكلى مادى يا برآمدن حاجتى دنيوى، بلكه به منظور بهره‌هاى معنوى فراوانتر، منفعت و تقواى افزونتر و محبت و انس بيشتر نسبت‌به امام زمان، عليه‌السلام، است.

اينان اگر چه بظاهر توفيق ديدار امام زمان، عليه‌السلام، را نيابند، اما دست عنايت او را بر سر خود و بارش باران رحمت او را بر دل خود احساس مى‌كنند.

٤- بايد دانست كه حصول ديدار امام زمان، عليه‌السلام، يا هر گونه عنايت و مرحمتى از ناحيه آن امام عزيز منحصر به مسجد جمكران نبوده بلكه در اماكن مقدسه ديگرى‌