اشاره: در مورد بعثت نبى‌اكرم‌حضرت محمد بن عبدالله، صلى‌الله‌عليه‌وآله، سخنهاى بسيارى‌گفته شده و شاعران، اديبان، حكيمان‌و نويسندگان، هر يك به فراخور حال‌خود، اين واقعه شگرف را به نظم و نثركشيده‌اند.

اما شايد هيچ‌كس مانند خاندان‌پيامبر خاتم، صلى‌الله‌عليه‌وآله، كه‌در درك اسرار بعثت‌يگانه همه اعصارو در شيوايى و رسايى سخن سرامدروزگار بوده‌اند، نتوانسته است‌حق‌مطلب را ادا كند و چنانكه شايسته اين‌رويداد عظيم است در مورد آن سخن‌گويد.

از اين رو شايسته ديديم كه به‌بهانه سالروز مبعث‌حضرت ختمى‌مرتبت، صلى‌الله‌عليه‌وآله، گزيده‌اى‌از بيانات دو گل سرسبد خاندان‌رسالت؛ امير بيان مولا على بن‌ابى‌طالب، عليه‌السلام، و سيده زنان‌سخنور حضرت فاطمه زهرا، عليهاالسلام، را تقديم شما خوانندگان‌عزيز موعود كنيم.

ضمن تبريك اين روز خجسته به‌پيشگاه بزرگ ثمره بعثت‌حضرت‌بقى‌الله الاعظم، ارواحناله الفدا، وهمه شيعيان منتظرش، توجه شما رابه گزيده‌اى از چند خطبه اين‌بزرگواران جلب مى‌كنيم.

١ بعثت در كلام امير مؤمنان على، عليه‌السلام‌

در اولين خطبه نهج‌البلاغه، اميرمؤمنان، عليه‌السلام، درباره پيامبران‌و از جمله پيامبر خاتم مى‌فرمايد:

پس هر چند گاه پيامبرانى فرستادو به وسيله آنان به بندگان هشدار دادتا حق ميثاق الست‌بگزارند، و نعمت‌فراموش كرده را به ياد آرند. با حجت وتبليغ، چراغ معرفتشان را بيفروزند تابه آيتهاى خدا چشم دوزند؛ از آسمانى‌بالا برده و زمينى زيرشان گسترده، وآنچه بدان زنده‌اند و چسان مى‌ميرندو ناپاينده‌اند، و بيماريهاى پيركننده‌و بلاهاى پياپى رسنده. و هيچگاه‌نبود كه خدا آفريدگان را بى‌پيامبربدارد، يا كتابى در دسترس آنان‌نگذارد، يا حجتى بر آنان نگمارد، يا ازنشان دادن راه راست دريغ دارد. پيامبران كه اندك بودند و مخالفشان‌بسيار، و در دام شيطان گرفتار، در كارخويش در نماندند و دعوت حق را به‌مردم رساندند. گاه پيامبر پيشين نام‌پيامبر پس از خود را شنفته، و گاه‌وصف پيامبر پسين را به امت‌خويش‌گفته. زمان اينچنين گذرى شدو