ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٥ - اى غايب

اى روشن از فروغ رخت آفتابها

خاك تو از نفوس فلك برده آبها

اى مانده در مقابل راز وجود تو

مكتوب اشتياق عقول از جوابها

سهم مناقب توبه ديوان روزگار

بيرون ز مرز حوصله حجم بابها

درك محامد تو، به جان، نشئه بخش‌تر

از انتشار گرمى موج شرابها

افواج خنگ انجم هفت آسمان، به شوق‌

در امتثال امر تو، پا در ركابها

بهت غياب جسم تو اى روح سرمدى‌

سنگين تر از خروج روانها به خوابها

گيرد ز جذبه تو به درياى عاشقى‌

ابعاد ساحرانه توفان حبابها

آنجا كه باغ حاجت عالم در انتظا

ر سيماى شاهدان سخن در نقابها

گر لمعه اى نسيم تو بر بوستان وزد

گل از جنون به شعله دراند حجابها

در كارگاه غامض خلقت، محال نيست‌

بيرون ز اقتدار شعور و حسابها

هم شعله ور در آتش عشقت، رقاع ياس‌

هم شسته از اميد تو لوح سرابها

معمور از عبور خيالت، قصور جان‌

آباد از شكوه جمالت، خرابها

مهر تو شافع همه در روز رستخيز

ياد تو رافع الم و اضطرابها

آن كس كه ملتجى نشود بر شفاعتت‌

جانش قرين بيم خدنگ عذابها

وان كس به ابر رحمت عام تو معتقد

خاكش مصون ز دغدغه التهابها

از حكمت تو، باز طريق مباحثات‌

وز منطق تو، برزخ شك، بسته بابها

اى سينه از صفاى تو آيينه بهشت‌

وى عطر ناب ياد تو رشك گلابها

ميراث جاودانى ات- اسلام- خلق را

تا حشر، رهنمون به طريق صوابها

«قرآن» به پاسدارى شمشير نام توست‌

سلطان بى منازع ملك كتابها

بر وادى ظلام بشر آفتابها

دارم ز داغ شنعت اين قرن هولناك‌

اى نور رستگارى انسان، عذابها

كوچكترم اگر چه در اقليم مدح تو

تا بر توام سزا بود اذن خطابها

درياب حال امت مسلم، كه در جهان‌

با خون، به چهره بسته ز غيرت خضابها