ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٣ - علم و ايجاد دگرگونى در طبيعت انسان

عصر پايان اخلاق‌

بنجامين دى. وايكرBenjamin D .Wiker

علم و ايجاد دگرگونى در طبيعت انسان‌

توسعه تكنولوژى به انسان اين اجازه را مى‌دهد كه طبيعت خودش را هم دست‌كارى كند و اين چيزى است كه پدران علم جديد، مثل بيكن و داروين نسبت به آن‌آگاهى داشتند و از همان زمان طى يكى دو قرن اخير اين مسئله را مورد توجّه قرار دادند. در رويكرد علم و تكنولوژى جديد، انسان مثل خاك كوزه‌گرى در دستان دانشمندان است و آنها هرگونه دخل و تصرّفى را در طبيعت بشرى مى‌كنند. اين دخل و تصرّف در حوزه گرايش طبيعى انسان به جنس مخالف، به گونه‌اى عمل‌كرده است كه نياز به جنس مخالف از بين رفته و متعاقب آن، اخلاقياتى كه مبتنى بر جدايى جنس‌هاى مذكّر و مؤنّث بوده‌اند، موضوعيت خود را از دست‌داده‌اند؛ زيرا اصولًا زوجيّت معناى سابق خود را ندارد. نتيجه چنين فرايندى هم رفتن به سوى تاريكى و پوچى است.

در عصرى كه بيشترين توصيفات براى مايع ظرف‌شويى و مايونز به كار مى‌رود، به سختى مى‌توان توجّه مردم را به نكاتى جدّى و اساسى جلب كرد. هر چنددور از ذهن است، ولى به هرحال شايد ساده و مستقيم سخن گفتن باعث شود كه كلمات قدرت خاصّ خود را به دست آورند. بنابراين، در اينجا مى‌خواهيم بگوييم: