ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد وپنجاه و هشت- يكصد و پنجاه و نه
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
پرسش هايى بى پاسخ
٤ ص
(٤)
شبيخون، بيدارى و مقابله
٥ ص
(٥)
گلستانه
٨ ص
(٦)
عيد نوروز مبارك
٨ ص
(٧)
من به دنبال تو هستم
٨ ص
(٨)
ردّ پاى تو
٨ ص
(٩)
چشمم به در
٩ ص
(١٠)
اى ابتداى درك زمين نام روشنت!
٩ ص
(١١)
مرخصى نوروزى
٩ ص
(١٢)
حكمت بيان انديشه ها
١٠ ص
(١٣)
ميهانى قبر
١٣ ص
(١٤)
بر كرانه حضور در وقت ظهور
١٤ ص
(١٥)
انحطاط آخرالزّمانى
١٥ ص
(١٦)
رازگشايى امام على (از من بپرس)
١٨ ص
(١٧)
تحقّق پيش گويى هاى نهج البلاغه
١٩ ص
(١٨)
حوادث و فتنه هاى پيش روى در برخى مناطق
٢٠ ص
(١٩)
الف آينده بصره
٢٠ ص
(٢٠)
ب آينده كوفه
٢٠ ص
(٢١)
ج شورش صاحب زنج و حمله مغول
٢٠ ص
(٢٢)
4 روزهاى پيش روى اسلام و شيعه
٢٠ ص
(٢٣)
الف استمرار شيعه تا زمان ظهور امام عصر (ع)
٢٠ ص
(٢٤)
ب غيبت امام زمان (ع)
٢١ ص
(٢٥)
ج غربت و واژگونى اسلام در دوره غيبت امام عصر (ع)
٢١ ص
(٢٦)
د تهى شدن اسلام از مفاهيم واقعى و اصلى خود در اين دوره
٢٢ ص
(٢٧)
ه سختى هاى زندگى در دوره غيبت امام زمان (ع)
٢٢ ص
(٢٨)
وقت ظهور
٢٤ ص
(٢٩)
فقط خدا مى داند
٢٥ ص
(٣٠)
آيا برگزيدگان مى دانند؟
٢٦ ص
(٣١)
الف) اصلاح شدن امر ظهور در يك شب
٢٦ ص
(٣٢)
ب) آمدن همانند شهاب فروزان
٢٦ ص
(٣٣)
زمان ظهور در روايت ها
٢٧ ص
(٣٤)
راه آگاهى امام زمان (ع)
٢٧ ص
(٣٥)
1 آگاه شدن از طريق الهام
٢٧ ص
(٣٦)
2 آگاه شدن از طريق برافراشته شدن علم قيام
٢٧ ص
(٣٧)
3 آگاه شدن از طريق بيرون آمدن شمشير از غلاف
٢٧ ص
(٣٨)
حكمت هاى مخفى بودن زمان ظهور
٢٧ ص
(٣٩)
اصحاب سبت
٢٨ ص
(٤٠)
تشيع در پايتخت هاى صفويه
٣١ ص
(٤١)
تشيّع تبريز
٣١ ص
(٤٢)
تشيّع قزوين
٣٣ ص
(٤٣)
تشيّع اصفهان
٣٤ ص
(٤٤)
تفاوت برزخ و قيامت
٣٦ ص
(٤٥)
بدن برزخى
٣٧ ص
(٤٦)
ارواح برزخى و ديدار با خانواده
٣٨ ص
(٤٧)
ويژگى هاى عالم برزخ
٤٠ ص
(٤٨)
1 تكامل نفوس ناقصه در برزخ
٤١ ص
(٤٩)
2 رشد و تكامل
٤١ ص
(٥٠)
3 تنزّل و تغييرات ديگر
٤١ ص
(٥١)
4 آگاهى و درك انسان در برزخ
٤٢ ص
(٥٢)
5 ارتباط ارواح با اهل دنيا در برزخ
٤٢ ص
(٥٣)
6 همدم انسان در عالم برزخ
٤٢ ص
(٥٤)
7 ملاقات ارواح با يكديگر در عالم برزخ
٤٢ ص
(٥٥)
8 پرسش و سؤال در عالم برزخ
٤٣ ص
(٥٦)
9 كوتاهى عمر عالم برزخ در مقايسه با عمر قيامت
٤٣ ص
(٥٧)
10 مردود بودن شفاعت در برزخ
٤٤ ص
(٥٨)
11 تجسّم عمل در برزخ
٤٤ ص
(٥٩)
12 عذاب برزخى
٤٤ ص
(٦٠)
13 فشار قبر
٤٥ ص
(٦١)
بلاياى دوران ظهور
٤٦ ص
(٦٢)
علّت افزايش بلاها
٤٦ ص
(٦٣)
ظهور و سال هاى پربلا
٤٨ ص
(٦٤)
سيل
٤٨ ص
(٦٥)
زلزله
٤٨ ص
(٦٦)
طوفان و گردباد
٤٩ ص
(٦٧)
رانش زمين و خشك سالى
٤٩ ص
(٦٨)
مر گ و مير فراوان
٤٩ ص
(٦٩)
شام پيش از خروج سفيانى
٥٠ ص
(٧٠)
گنجينه زمين و كليد رحمت خدوند
٥٤ ص
(٧١)
جمع بندى و نتيجه گيرى
٦٠ ص
(٧٢)
بر كرانه كارون و بازيگران قارون
٦١ ص
(٧٣)
هاليوود و مهدى ستيزى
٦٥ ص
(٧٤)
بازى هاى رايانه اى و اينترنت در تخريب فرهنگ مهدويّت
٦٧ ص
(٧٥)
تقسيم بندى بازى هاى رايانه اى در زمينه آخرالزّمانى
٦٨ ص
(٧٦)
راهكارهاى مقابله و ايستادگى در برابر مهدى ستيزى
٦٩ ص
(٧٧)
عصر پايان اخلاق
٧٣ ص
(٧٨)
علم و ايجاد دگرگونى در طبيعت انسان
٧٣ ص
(٧٩)
پيدايش شرايط خنثى و پوچ
٧٤ ص
(٨٠)
آغاز پايان
٧٧ ص
(٨١)
پايان اخلاق كاتوليك
٧٩ ص
(٨٢)
داستان هاى علمى، تخيلى
٨٠ ص
(٨٣)
پايان پايان
٨٠ ص
(٨٤)
آخرين نبرد
٨٠ ص
(٨٥)
عواقب و آسيب شناسى چشم چرانى
٨١ ص
(٨٦)
معناى چشم چرانى
٨٢ ص
(٨٧)
چشم پوشى، وظيفه شرعى يك مسلمان
٨٢ ص
(٨٨)
بيمارى چشم چرانى
٨٢ ص
(٨٩)
عوامل بروز بيمارى چشم چرانى
٨٢ ص
(٩٠)
عامل غفلت و فراموشى
٨٣ ص
(٩١)
ثمرات ترك عادت چشم چرانى
٨٥ ص
(٩٢)
معالجه خوى زشت چشم چرانى
٨٥ ص
(٩٣)
رجال زدگى عصر ما
٨٧ ص
(٩٤)
ناگهانى بودن ظهور امام
٩٠ ص
(٩٥)
اصلاح امر ظهور در يك شب
٩١ ص
(٩٦)
يأس از فرج در هنگام فرج
٩٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٨ - زلزله

ظهور و سال‌هاى پربلا

آنچه از متون كهن و روايت‌هاى اسلامى بر مى‌آيد، بيانگر آن است كه در دوره آخرالزّمان و پيش از خروج دجّال، جهانيان با سه سال سخت و پربلا رو به رو خواهند شد. در متون زرتشتيان آمده است:

در پايان هزاره هوشيدربامى، ديوى مهيب به نام «ملكوش» زمستانى سخت و ترسناك پديد مى‌آورد و در مدّت سه سال، سراسر گيتى را با برف و باران و تگرگ و باد سرد و طوفان ويران مى‌سازد و مردمان و جانوران و ديگر موجودات روى زمين را نابود مى‌كند.[١]

در سخنى از پيامبر خدا (ص) در اين‌باره مى‌خوانيم:

«... بى‌گمان، پيش از خروج دجّال، سه سال سخت خواهد بود كه در آنها، گرسنگى شديد دامن‌گير مردم مى‌شود ...»[٢]

امام باقر (ع) نيز درباره آغاز و پايان اين دوره كوتاه سه‌ساله فرموده است:

«هرگاه عبّاسى به خراسان رسد، گيسوى سختى‌آور در مشرق طلوع مى‌كند. نخستين بار كه طلوع كرد، براى نابودى قوم نوح بود؛ هنگامى كه خدا غرقشان كرد. در زمان ابراهيم، آنگاه كه او را در آتش افكندند و زمانى‌كه خداوند فرعون و همراهانش را نابود ساخت و هنگامى‌كه يحيى، پسر زكريا كشته شد، طلوع كرد. پس هرگاه آن را ديديد، از شرّ فتنه‌ها به خدا پناه بريد. طلوع اين ستاره پس از گرفتن خورشيد و ماه خواهد بود. سپس [بنى عبّاس‌] درنگ نمى‌كنند تا آنكه ابقع در مصر آشكار شود.»[٣]

سيل‌

طبق روايت‌هاى اسلامى، افزايش بارندگى و بالا آمدن سطح آب رودخانه‌ها و درياها و جارى شدن سيل بر روى زمين، از جمله نشانه‌هاى نزديك شدن زمان ظهور امام مهدى (عج) مى‌باشد. در روايتى آمده است:

از امام هادى (ع) پرسيدند: چه وقت آنان (مردم «قم») منتظر فرج خواهند بود؟ حضرت فرمود: «هنگامى‌كه آب روى زمين را فراگيرد.»[٤]

در برخى احاديث اسلامى به وقوع سيل در برخى شهرهاى «عراق» و غرق شدن بعضى از آنها در آب، پيش از ظهور امام مهدى (عج) اشاره شده است. امام سجّاد (ع) در اين باره فرموده است:

«هر گاه نجف شما را سيل و باران پركرد ... منتظر ظهور قائم منتظَر ما باشيد.»[٥]

زلزله‌

از مدارك به دست آمده از گذشته‌هاى دور، چنين به دست مى‌آيد كه پيش از ظهور منجى، زلزله‌ها زياد مى‌شوند و پى در پى روى مى‌دهند. در نوشته‌هاى زرتشتيان آمده است: زمين لرزه بسيار بُوَد و بسيار ويرانى بكند.[٦]

در «كتاب مقدّس» نيز آمده است:

و زلزله‌هاى عظيم در جاى‌ها ... پديد [آيد] ...[٧] پيامبر خدا (ص) فرموده است: «زمان ظهور فرا نمى‌رسد؛ مگر آنكه ... زلزله‌ها فراوان شوند ...»[٨] در حديثى از امام على (ع) نيز آمده است: «... هنگام طلوع بهرام و كيوان با اقتران دقيق ... لرزش‌ها و زلزله‌ها پياپى رخ خواهند داد ...»[٩]

برخى روايت‌هاى اسلامى بيانگر اين است كه وقوع زلزله در برخى مناطق مانند «خراسان» و «شام»، ارتباطى ويژه با ديگر حوادث پيش از ظهور دارد. در روايتى از پيامبر (ص) آمده است كه حضرت به جايگاه برآمدن خورشيد رو كرد و فرمود: «از اينجا (مشرق) گيسوى شيطان‌