ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد وپنجاه و هشت- يكصد و پنجاه و نه
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
پرسش هايى بى پاسخ
٤ ص
(٤)
شبيخون، بيدارى و مقابله
٥ ص
(٥)
گلستانه
٨ ص
(٦)
عيد نوروز مبارك
٨ ص
(٧)
من به دنبال تو هستم
٨ ص
(٨)
ردّ پاى تو
٨ ص
(٩)
چشمم به در
٩ ص
(١٠)
اى ابتداى درك زمين نام روشنت!
٩ ص
(١١)
مرخصى نوروزى
٩ ص
(١٢)
حكمت بيان انديشه ها
١٠ ص
(١٣)
ميهانى قبر
١٣ ص
(١٤)
بر كرانه حضور در وقت ظهور
١٤ ص
(١٥)
انحطاط آخرالزّمانى
١٥ ص
(١٦)
رازگشايى امام على (از من بپرس)
١٨ ص
(١٧)
تحقّق پيش گويى هاى نهج البلاغه
١٩ ص
(١٨)
حوادث و فتنه هاى پيش روى در برخى مناطق
٢٠ ص
(١٩)
الف آينده بصره
٢٠ ص
(٢٠)
ب آينده كوفه
٢٠ ص
(٢١)
ج شورش صاحب زنج و حمله مغول
٢٠ ص
(٢٢)
4 روزهاى پيش روى اسلام و شيعه
٢٠ ص
(٢٣)
الف استمرار شيعه تا زمان ظهور امام عصر (ع)
٢٠ ص
(٢٤)
ب غيبت امام زمان (ع)
٢١ ص
(٢٥)
ج غربت و واژگونى اسلام در دوره غيبت امام عصر (ع)
٢١ ص
(٢٦)
د تهى شدن اسلام از مفاهيم واقعى و اصلى خود در اين دوره
٢٢ ص
(٢٧)
ه سختى هاى زندگى در دوره غيبت امام زمان (ع)
٢٢ ص
(٢٨)
وقت ظهور
٢٤ ص
(٢٩)
فقط خدا مى داند
٢٥ ص
(٣٠)
آيا برگزيدگان مى دانند؟
٢٦ ص
(٣١)
الف) اصلاح شدن امر ظهور در يك شب
٢٦ ص
(٣٢)
ب) آمدن همانند شهاب فروزان
٢٦ ص
(٣٣)
زمان ظهور در روايت ها
٢٧ ص
(٣٤)
راه آگاهى امام زمان (ع)
٢٧ ص
(٣٥)
1 آگاه شدن از طريق الهام
٢٧ ص
(٣٦)
2 آگاه شدن از طريق برافراشته شدن علم قيام
٢٧ ص
(٣٧)
3 آگاه شدن از طريق بيرون آمدن شمشير از غلاف
٢٧ ص
(٣٨)
حكمت هاى مخفى بودن زمان ظهور
٢٧ ص
(٣٩)
اصحاب سبت
٢٨ ص
(٤٠)
تشيع در پايتخت هاى صفويه
٣١ ص
(٤١)
تشيّع تبريز
٣١ ص
(٤٢)
تشيّع قزوين
٣٣ ص
(٤٣)
تشيّع اصفهان
٣٤ ص
(٤٤)
تفاوت برزخ و قيامت
٣٦ ص
(٤٥)
بدن برزخى
٣٧ ص
(٤٦)
ارواح برزخى و ديدار با خانواده
٣٨ ص
(٤٧)
ويژگى هاى عالم برزخ
٤٠ ص
(٤٨)
1 تكامل نفوس ناقصه در برزخ
٤١ ص
(٤٩)
2 رشد و تكامل
٤١ ص
(٥٠)
3 تنزّل و تغييرات ديگر
٤١ ص
(٥١)
4 آگاهى و درك انسان در برزخ
٤٢ ص
(٥٢)
5 ارتباط ارواح با اهل دنيا در برزخ
٤٢ ص
(٥٣)
6 همدم انسان در عالم برزخ
٤٢ ص
(٥٤)
7 ملاقات ارواح با يكديگر در عالم برزخ
٤٢ ص
(٥٥)
8 پرسش و سؤال در عالم برزخ
٤٣ ص
(٥٦)
9 كوتاهى عمر عالم برزخ در مقايسه با عمر قيامت
٤٣ ص
(٥٧)
10 مردود بودن شفاعت در برزخ
٤٤ ص
(٥٨)
11 تجسّم عمل در برزخ
٤٤ ص
(٥٩)
12 عذاب برزخى
٤٤ ص
(٦٠)
13 فشار قبر
٤٥ ص
(٦١)
بلاياى دوران ظهور
٤٦ ص
(٦٢)
علّت افزايش بلاها
٤٦ ص
(٦٣)
ظهور و سال هاى پربلا
٤٨ ص
(٦٤)
سيل
٤٨ ص
(٦٥)
زلزله
٤٨ ص
(٦٦)
طوفان و گردباد
٤٩ ص
(٦٧)
رانش زمين و خشك سالى
٤٩ ص
(٦٨)
مر گ و مير فراوان
٤٩ ص
(٦٩)
شام پيش از خروج سفيانى
٥٠ ص
(٧٠)
گنجينه زمين و كليد رحمت خدوند
٥٤ ص
(٧١)
جمع بندى و نتيجه گيرى
٦٠ ص
(٧٢)
بر كرانه كارون و بازيگران قارون
٦١ ص
(٧٣)
هاليوود و مهدى ستيزى
٦٥ ص
(٧٤)
بازى هاى رايانه اى و اينترنت در تخريب فرهنگ مهدويّت
٦٧ ص
(٧٥)
تقسيم بندى بازى هاى رايانه اى در زمينه آخرالزّمانى
٦٨ ص
(٧٦)
راهكارهاى مقابله و ايستادگى در برابر مهدى ستيزى
٦٩ ص
(٧٧)
عصر پايان اخلاق
٧٣ ص
(٧٨)
علم و ايجاد دگرگونى در طبيعت انسان
٧٣ ص
(٧٩)
پيدايش شرايط خنثى و پوچ
٧٤ ص
(٨٠)
آغاز پايان
٧٧ ص
(٨١)
پايان اخلاق كاتوليك
٧٩ ص
(٨٢)
داستان هاى علمى، تخيلى
٨٠ ص
(٨٣)
پايان پايان
٨٠ ص
(٨٤)
آخرين نبرد
٨٠ ص
(٨٥)
عواقب و آسيب شناسى چشم چرانى
٨١ ص
(٨٦)
معناى چشم چرانى
٨٢ ص
(٨٧)
چشم پوشى، وظيفه شرعى يك مسلمان
٨٢ ص
(٨٨)
بيمارى چشم چرانى
٨٢ ص
(٨٩)
عوامل بروز بيمارى چشم چرانى
٨٢ ص
(٩٠)
عامل غفلت و فراموشى
٨٣ ص
(٩١)
ثمرات ترك عادت چشم چرانى
٨٥ ص
(٩٢)
معالجه خوى زشت چشم چرانى
٨٥ ص
(٩٣)
رجال زدگى عصر ما
٨٧ ص
(٩٤)
ناگهانى بودن ظهور امام
٩٠ ص
(٩٥)
اصلاح امر ظهور در يك شب
٩١ ص
(٩٦)
يأس از فرج در هنگام فرج
٩٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٥ - گنجينه زمين و كليد رحمت خدوند

يكى از موضوعات بسيار عميق، ارزشمند و گرانبهاى «نهج‌البلاغه» موضوع امامت و مسائل مربوط به آن است.

نهج‌البلاغه، خود تبلور فرهنگ امامت، ولايت و تجلّى روح بلند علوى (س) است.

در نهج‌البلاغه جلوه‌هاى گوناگون امامت و حاكميت اسلامى، به وضوح قابل مشاهده و درك است.

در بيانى نورانى امام على (ع) مى‌فرمايند:

«يحتاج الامام الى قلب عقول و لسانٍ قئول و جنانٍ على اقامة الحق صئول؛[١]

امام به قلبى بسيار خردمند و زبانى بسيار گويا و پرتوان و دلى سخت پر جرئت و قاطع بر اقامه حق نيازمند است.»

در نهج‌البلاغه جلوه‌هايى از دو اصل امامت و عدالت در گفتار، رفتار، سيره و عمل اهل بيت (ع) نشان داده مى‌شود و جريان‌هاى انحرافى، ساختگى، منافق و بدعت‌گذار، بازشناسى و نقّادى مى‌شود. نقش و جايگاه امامت راستين و اهل بيت عصمت و طهارت (ع) در برابر نقشه‌ها و دسيسه‌ها و توطئه‌ها به طور وضوح تبيين مى‌گردد و جنود حق، سپاهيان باطل، ائمه نور و مناديان ظلمت معرفى مى‌گردد.

امام، قافله‌سالار اولياى خدا و كاروان‌دار بندگان خالص اوست. امام و رهبر در فرهنگ اسلامى چراغ هدايت و صراط مستقيم الى الله، تجلّى عبوديت و بندگى خداوند منّان و مظهر فلاح و رستگارى است.

چند موضوع در اين باره و در نهج‌البلاغه شريف، قابل بحث و بررسى، تأمّل و تدبّر است. از جمله اين مباحث، بحث امام عصر (عج) در نهج‌البلاغه شريف و در خطبه‌هاى مربوط به آن است كه به نكاتى در اين باره مى‌توان اشاره كرد:

الف) اينكه انجام امر جهان و حاكميت و زمامدارى به دست اهل بيت (ع) خواهد افتاد و بشريت سر بر آستان اهل بيت (ع) خواهد ساييد.

و اين وعده قطعى و حتمى خداوند است كه سرانجام صالحان بر اريكه قدرت خواهند نشست و جهان را عدالت فرا خواهد گرفت ...

در نهج‌البلاغه، امام (ع) مى‌فرمايند:

«همانا دنيا بعد از سركشى به ما رو خواهد كرد و انعطاف نشان خواهد داد؛ همانند انعطاف شتر چموش و سركش نسبت به فرزند خود.»[٢]

در اين بيان نورانى امام (ع) به بازگشت نهايى دنيا به دامان اهل بيت (ع) و تسليم در برابر حق و صالحان از خاندان نبوّت (ع) اشاره فرموده و اينكه سرانجام جامعه بشرى در برابر حق تسليم خواهد شد آن حضرت پس از اين بيان، آيه شريفه‌ «وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ» را تلاوت فرمودند كه خود اين آيه كريمه نيز به وجود نورانى امام عصر (عج) تفسير شده است.

ب) در بيان ديگرى آن حضرت مى‌فرمايند:

«... و ما اقرب اليوم من تباشير غدٍ يا قوم هذا ورود كلّ موعودٍ و دنّو من طلقه مالا تعرفون الا و انّ من ادركها مناّ يسرى فيها بسراجٍ منير و يحذو فيها على مثال الصالحين ...؛

چقدر نزديك است امروز به بشارت‌هاى فردا! [به صبحگاه‌هاى فردا] آنچه را خداوند وعده فرموده: «اليس الصبح يقرب» نويد طلوع صبح اميد و پيروزى حق پرستان.

اى مردم! اينك وقت و آغاز ورود هر آنچه بدان وعده داده شده‌ايد، خواهد بود و هنگام نزديكى طلوع و درخشيدن و ظهور، آن چيزى است كه آن را نمى‌شناسيد.

طلقه مالا تعرفون. طلوع خورشيد حقيقت. طلوع سپيده صبح اميدواران، طلوع موضوعى كه براى شما شناخته نيست و از غيب عالم است.»[٣]

آن حوادث، شرايط و تحوّلات عصر ظهور براى شما ناشناخته است.

احتمال نيز داده مى‌شود كه اين عبارت‌ها اشاره به فتنه‌هاى بعد از آن بزرگوار يا فتنه‌هاى آخر زمان باشد. در ادامه خطبه حضرت (ع)