حضرت آيتاللّه العظمى حاج سيد محمد رضا گلپايگانى به روايت اسناد ساواك - -- - الصفحة ٨٦

واپسين لحظات‌

پائيز سال ١٣٧٢ رفته رفته به آخر مى‌رسيد ماه جمادى‌الثانى در حالى سپرى مى‌شد كه حضرت آيت‌اللّه گلپايگانى همچنان با صلابت و جديت به ايفاى وظايف مرجعيت و روحانيت مى‌پرداخت. در آن روزها جنب و جوش خاصى در بيت معظم‌له برقرار بود. مراجعين زيادى از نقاط مختلف به حضور ايشان مى‌رسيدند و از انفاس قدسيه‌شان بهره‌مند مى‌شدند. گاه در ديدار با مراجعين آخرين سفارشها و وصيتهاى خود را به آنان گوشزد مى‌كردند. گاه از ژرفاى دل آيه شريفه اناللّه و انا اليه راجعون را بر زبان مى‌آوردند و گاه از بستگان و اطرافيان خود حلاليت مى‌طلبيدند و اين وضع ادامه داشت تا آنكه شامگاه چهاردهم آذرماه حال معظم‌له به دنبال بروز عارضه سرماخوردگى و تشديد بيمارى تنفسى به وخامت گراييد، براى معالجه به تهران منتقل و در بيمارستان قلب شهيد رجائى بسترى گرديد، در پى انتشار خبر بسترى شدن ايشان مردم مسلمان ايران براى سلامت معظم‌له دست به دعا برداشتند، در اين ميان، شخصيتهاى برجسته روحانى، كشورى و لشكرى، مقام معظم رهبرى، رؤساى سه گانه، وزراء و نمايندگان مجلس و ... با حضور در بيمارستان از ايشان عيادت مى‌كردند و براى بازگشت سلامتيشان دعا مى‌كردند اما پاسخ آن مرجع بزرگ به دعا آنها تنها يك جمله بود:

«خداوند غفرانش را عنايت فرمايد كه بالاتر از همه چيز است»

و گاه به عنوان آخرين سفارش خطاب به علماء و فضلا مى‌فرمودند:

«دنبال درس امام زمان باشيد، دنبال فقه امام زمان پسند باشيد»

سرانجام ساعات عصر پنجشنبه ١٨ آذر ماه فرا رسيد و بر وخامت حال ايشان افزوده شد تا آنكه روح بلند و ملكوتى آن عبد صالح پروردگار و فقيه اهل بيت عصمت و طهارت به هنگام غروب آفتاب به سوى پروردگار متعال عروج كرد و پس از قريب به يك قرن تلاش و كوشش خستگى‌ناپذير در تحصيل علوم اهل بيت (عليهم‌السلام) و تربيت هزاران شاگرد و تلاش در جهت احياى علوم آل محمد (صلوات اللّه عليهم اجمعين) و مبارزه با رژيم طاغوت و تأسيس صدها مركز عبادى، علمى، فرهنگى، درمانى و ... در جوار رحمت حضرت دوست به آرامش ابدى پيوست.

تشييع پيكر مطهر

پس از ظهر جمعه انبوه مردم در قالب گروههاى عزادار از مسير خيابان وليعصر (عج) به‌