حضرت آيتاللّه العظمى حاج سيد محمد رضا گلپايگانى به روايت اسناد ساواك - -- - الصفحة ١٣
٣- آيتاللّه العظمى حائرى يزدى.[١]
اساتيد مقطعى آيهاللّه گلپايگانى
محقق غروى اصفهانى.[٢] محقق عراقى.[٣] آيتاللّه العظمى سيد ابوالحسن اصفهانى.[٤]
[١]- آقاى حائرى از شاگردان آيتاللّه فشاركى و ميرزاى شيرازى دوم است. در ذكاوت و نبوغ ايشان همين بس كه آيتاللّه گلپايگانى مىفرمود:
« من در درس مرحوم آقاى نائينى شركت مىكردم و برترى نائينى را نسبت به مرحوم آقاى حائرى احساس نكردم.» آن عالم جليلالقدر پس از عمرى تلاش و تحمل مصائب و سختيها در حساسترين مقطع تاريخ تشيع و ايران در اواخر سال ١٣٥٥ هجرى قمرى دعوت حق را لبيك گفت در حاليكه ميراثى جاويد و ماندگار چون حوزه علميه قم و نيز شخصيتها و بزرگانى چون حضرت امام خمينى، آيتاللّه گلپايگانى، آيتاللّه حاج سيد احمد خوانسارى، آيتاللّه اراكى، آيتاللّه آخوند ملاعلى همدانى، آيتاللّه مير سيدعلى يثربى كاشانى و آيتاللّه مدنى كاشانى و ... كه هر كدام بسان ستارهاى فروزان در آسمان علم و فضيلت درخشيدند را از خود به يادگار گذاشت. آثار علمى آن عالم بزرگوار عبارت است از:
الف- تقريظ روضات الجنات.
ب- حاشيه كتاب وصايا از قواعد علامه متعلق به مباحث حساب.
ج- تدوين الآثار در احوالات علماى خوانسار.
د- رسالهاى در تعيين وقت روز و شب از خورشيد و ستارگان. ر. ك: نقباءالبشر، جلد ١، صفحه: ٤٥٢.)
[٢]- آن عالم بزرگ كه گاهى با عنوان كمپانى نيز خوانده مىشود فقيهى موشكاف و اصولى محقق و عميق و حكيمى بلندپايه و عارفى دلداده و سالكى موفق و شاعرى نغزگو در لسان عربى و فارسى بوده. حضرت آيتاللّه گلپايگانى در مدت اقامت خود در نجف اشرف از محضر درس آن مرد بزرگ استفاده كردهاند و چون معتقد به علميت آن محقق نامى بودند در اثناء تدريس خارج خود، مكررا مطالبى را از حواشى آن فقيه فرزانه بر مكاسب شيخ اعظم انصارى نقل فرموده و پيرامون آن تحقيق مىنمودند و تأييد يا اشكال مىكردند. آيتاللّه كمپانى در محرمالحرام سال ١٢٩٦ در نجف اشرف ولادت يافت و در سال ١٣٦١ ه ق دارفانى را وداع كرد. قابل ذكر است، مرحوم آيتاللّه حاج شيخ محمدحسين غروى كمپانى در سپيده دم روز پنجم ذىالحجه ١٣٦١ قمرى دارفانى را وداع گفت و به لقاء حضرت ربالعالمين واصل گرديد و در حالى كه از خود بيش از ٢٥ جلد كتاب عالمانه و محققانه باقى گذارد.
[٣]- آن فقيه بزرگوار در سال ١٢٧٨ در اراك متولد شد و پس از فراگيرى مقدمات در ايران به نجف اشرف مهاجرت نمود و از محضر درس آيتاللّه فشاركى و عده ديگرى از علما بهرهمند شد. ايشان در تدريس اصول شهرتى به سزا يافت و پس از رحلت محقق خراسانى استقلال در تدريس يافت. در مدت بيش از سى سال تدريس عده زيادى از علما و مجتهدين از تحقيقات عالمانه او بهرهمند شدند. آيتاللّه محقق عراقى در شب ٢٨ ذىالقعدة سال ١٣٦١ دارفانى را وداع گفت و در يكى از حجرات صحن شريف حضرت على ع، مدفون گرديد.
[٤]- مرحوم آيتاللّه سيدابوالحسن اصفهانى در سال ١٢٨٤ ه ق متولد و از مفاخر فقهاى شيعه و مؤلف كتاب« وسيلهالنجاة» مىباشد. ايشان مدت هشت ماه به خاطر جريانهاى سياسى در زمان دولت ملك فيصل در عراق همراه هشت تن از علماء از جمله مرحوم آيتاللّه نائينى به ايران مهاجرت كرد. اين فقيه بزرگ در نهم ذىالحجة سال ١٣٦٥-- از دنيا رفته در مقبره آخوند خراسانى به خاك سپرده شد.