گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ٢٢٥ - * فصل دوم * دعاهاى پس از نافله مغرب

خدا تو را از آنها كفايت كند و او شنوا و دانا است. حمد خداى يگانه راست كه توفيقم داد نمازى را كه بر مؤمنين فرضى معين است، به انجام رسانم».

سپس مى‌گويى‌[١]:

اللّهمّ إنّي أسألك بحقّ محمّد و آل محمّد، أن تصلّي على محمّد و آل محمّد، و أن تجعل النّور في بصري، و البصيرة في ديني، و اليقين في قلبي، و الإخلاص في عملي، و السّلامة في نفسي، و السّعة في رزقي، و الشّكر لك أبدا ما أبقيتني.

«خدايا! من از تو به حق محمد و آل محمد درخواست مى‌كنم كه بر محمد و آل محمد درود فرستى و نور در چشمم و بصيرت در دينم و يقين در قلبم و اخلاص در عملم و سلامت در نفسم و وسعت در روزى‌ام و هميشه از خودت سپاسگزارم قرار دهى، مادام كه باقى‌ام مى‌دارى».

[١]- ثقة الاسلام( كلينى) در كافى از جعفى از امام صادق ٧ روايت كرده است كه جعفى مى‌گويد: من بيشتر اوقات از چشم خود شكوه مى‌كردم. از اين موضوع به امام صادق ٧ شكايت كردم، حضرت فرمود: تو را دعايى نياموزم كه براى دنيا و آخرت تو باشد و براى درد چشم تو نافع باشد؟ گفتم چرا، فرمود: بعد از نماز صبح و نماز مغرب مى‌گويى: اللهم انى اسألك ان تصلى على محمد و آل محمد تا آخر دعا.