گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ١٩٧ - زمان آن

بهم إليك، و قدّمتهم أمامي و بين يدي حوائجي، و أن تجعلني من كفايتك في حرز حريز، و من كلاءتك تحت عزّ عزيز، و توزعني شكر آلائك و مننك، و توفّقني للاعتراف بأياديك و نعمك، يا أرحم الرّاحمين.

«خدايا! تو ولىّ ستوده و آمرزنده دوست‌دارنده آغازكننده برگرداننده صاحب عرش با عظمت و انتقام شديد هستى، هرچه را اراده كنى، انجام دهى، اى آن‌كه نزديك‌تر به من از رگ گردنى! اى آن‌كه بر هرچيزى گواهى! اى آن‌كه بخشيدن گناهان و گذشتن از عيب‌ها برايت بزرگ نباشد! از تو به جلالت و به نور وجهت كه اركان عرشت را فراگرفته و به قدرتت كه با آن بر تمام خلقت توانايى و به رحمتت كه هرچيزى را در بر گرفته و به نيرويت كه هر نيرومندى در برابر آن ضعيف است و به عزتت كه هر عزيز در برابر آن خوار است و به مشيّتت كه هر بزرگى در برابر آن كوچك است و به رسولت كه بندگان را به‌سبب او مورد رحمت قرار دادى و به وسيله او آنها را به راه‌هاى رستگارى راهنمايى كردى، و به امير المؤمنين على بن ابى طالب ٧ اول كسى كه به رسولت ايمان آورد و او را تصديق كرد و به آنچه از او پيمان گرفتى، وفا كرد و صدقه داد، و به امام نيكوكار، على بن محمد ٧ كسى كه حيله‌