ترجمه اعتقادات شيخ صدوق - حسني، محمد علي - الصفحة ٧٥ - باب(هيجدهم) اعتقاد در رجعت

تا خدا را عيان ببينم و لهذا آنها را صاعقه گرفت بسبب ظلمشان و مردند موسى ٧ عرض نمود:

پروردگارا چه جواب بنى اسرائيل بگويم وقتى كه بنزد ايشان برميگردم؟! پس حقتعالى آنها را زنده نمود و بدنيا برگشتند و خوردند و آشاميدند و زن گرفتند و اولاد براى ايشان بوجود آمد و باقى ماندند در دنيا و بعد باجلهاى خود مردند.

و ايضا در قرآن خطاب بعيسى ٧ فرموده: وقتى كه بيرون مى‌آورى مردگان را باذن من‌[١] پس همه امواتى كه حضرت عيسى ٧ زنده نمودشان باذن خداوند بدنيا برگشتند و در آن باقى ماندند و بعد از آن باجلهاى خود مردند.

و اصحاب كهف در غار كوه سيصد سال بخواب مرگ ماندند بنه سال زياده، باز حقتعالى آنها را زنده نمود و بدنيا برگشتند كه از هم احوال بپرسند و قصه ايشان معروف است‌[٢] و اگر كسى گويد كه: حقتعالى فرمود: وَ تَحْسَبُهُمْ أَيْقاظاً وَ هُمْ رُقُودٌ[٣] يعنى خيال ميكنى كه اصحاب كهف بيدارانند و حال آنكه بخواب رفتگانند جوابش گفته مى‌شود كه آنها مردگان بودند و بتحقيق كه حق تعالى از زبان آنها فرموده:

يا وَيْلَنا مَنْ بَعَثَنا مِنْ مَرْقَدِنا هذا ما وَعَدَ الرَّحْمنُ‌[٤] يعنى اصحاب كهف گفتند: اى واى بر ما، كى برخيزانيد ما را از خوابگاه ما؟ اينست آنچه وعده داده خداوند رحمان.

[١] وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى‌ بِإِذْنِي‌- سوره مائده آيه ١١٠

[٢] وَ لَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنِينَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً سوره كهف آيه ٢٤

[٣] سوره كهف آيه ١٧

[٤] سوره يس آيه ٢٥