ترجمه اعتقادات شيخ صدوق - حسني، محمد علي - الصفحة ٧٣ - باب(هيجدهم) اعتقاد در رجعت

باب (هيجدهم) اعتقاد در رجعت‌

ابن بابويه رحمة اللَّه عليه گويد: اعتقاد ما در باب رجعت اينست كه برگشتن بدنيا حق است كه حق تعالى در قرآن فرموده: آيا نديده‌اى بسوى آن قوم كه بيرون رفتند از ديارشان و آنها چندين هزار ميبودند از ترس مرگ پس فرمود بآنها خداوند كه بميريد، باز زنده‌اشان نمود[١] آن قوم هفتاد هزار خانوار بودند و هر ساله طاعون در آنها مى‌افتاد و اغنيا چون ميتوانستند بيرون ميرفتند، و فقرا بعلت ضعفشان ميماندند پس طاعون در آنها كه ميرفتند اندكى ميشد و در بازماندگان بسيار و بازماندگان ميگفتند اگر بيرون رفته بوديم طاعون بما نميخورد و بيرونيان ميگفتند اگر مانده بوديم ما را طاعون زده بود چنانچه آنها را زد. پس اتفاق نمودند بر آنكه كلا از ديار خود بيرون روند چون موسم طاعون شود پس بالتمام بيرون رفتند و بر كنار دريا منزل كردند و چون وارد بنه‌هاى خود شدند حقتعالى آنها را ندا فرمود كه بميريد آنگاه مجموعشان مردند و گذرندگان راه را پاك از آنها نمودند و بدين حال باقى ماندند چندان كه خدا خواست، بعد از آن يكى از پيغمبران بر آن مردگان گذشت كه او را ارميا ميگفتند ارميا ٧ عرض نمود پروردگارا اگر خواهى هر آينه زنده‌اشان ميفرمائى و از اين پس بلاد تو را آباد مينمايند و بنده‌هاى تو را ميزايند و تو را بندگى ميكنند با سائر هر كه بندگى تو مينمايد در آن حال حقتعالى باو وحى فرمود: ميخواهى آنها را براى‌

[١] أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْياهُمْ‌- سوره بقره آيه ٢٤٤