ترجمه اعتقادات شيخ صدوق - حسني، محمد علي - الصفحة ١١٢ - باب((سى و چهارم)) اعتقاد در شأن انبياء و رسل و حجج و ملائكه

و از جمله دليلهائى كه اثبات تفضيل آدم ٧ بر ملائكه مينمايد امر كردن حقتعالى است ايشان را بسجود براى آدم ٧ و معلوم است كه امر نفرموده بسجود مگر براى كسى كه افضل از آنها باشد و سجود مذكور ملائكه بندگى بود براى حقتعالى و احترام بود براى آدم ٧ جهت آنچه در صلب او سپرده شده بود از پيغمبر ما و ائمه صلوات اللَّه عليهم اجمعين.

و جناب نبوى ٦ فرموده: من افضلم از جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل و از كل ملائكه مقربين و من بهترين خلقم و آقاى اولاد آدمم.

و اما آنكه حقتعالى فرموده كه: هرگز سرپيچى نمى‌كند مسيح از اينكه بنده باشد مر خداوند را و نه ملائكه مقربين‌[١] هم موجب تفضيل ملائكه بر حضرت عيسى ٧ نميشود و اين سخن را كه حق تعالى فرموده از آن راهست كه بعضى مردمان بودند كه معتقد خداوندى عيسى بودند و عبادت او مينمودند و آنها صنفى از نصارى بودند و بعضى ديگر ملائكه را ميپرستيدند و آنها طائفه صابئان و غيرها ميبودند، و از اين رو حقتعالى فرمود كه: هرگز سرپيچى نمى‌كند مسيح از اينكه بنده باشد مر خداوند را (الى آخر) يعنى هرگز مسيح و سائر معبودهاى غير من كه مشركان عبادت آنها نموده‌اند سرپيچى نمى‌نمايند از اينكه بندگان باشند براى من.

و ملائكه روحانيانند و معصومانند نافرمانى نمى‌كنند خدا را هر چه امرشان فرمايد و مى‌كنند آنچه را مأمور ميگردند، نه ميخورند و نه مى‌آشامند و نه متألم ميشوند و نه بيمار و سفيد مو و پير ميگردند خوراك‌

[١] لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْداً لِلَّهِ وَ لَا الْمَلائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ‌ سوره نساء( آيه ١٧٠)