ترجمه اعتقادات شيخ صدوق - حسني، محمد علي - الصفحة ١١٤ - باب(سى و پنجم) اعتقاد در عدد انبياء و اوصياى ايشان

نورى كه با او نازل شده آن جماعت ايشانند رستگاران و فايزان.

و واجب است اعتقاد بآن كه حقتعالى نيافريده هيچ خلقى افضل از محمّد ٦ و ائمه عليهم السّلام و ايشان محبوبترين خلايقند بسوى خدا و گرامى‌ترين خلقند بر حقتعالى و مقدمند بر همه در اقرار بخدا وقتى كه خداوند گرفت عهد پيغمبران را و گواه گرفت ايشان را بر خودشان كه آيا من پروردگار شما نيستم؟ همه عرض نمودند بلى‌[١] و آنكه حقتعالى مبعوث فرمود پيغمبر خود محمّد ٦ را براى باقى پيغمبران در عالم ذر، و آنكه خداوند هر عطائى كه بهر پيغمبرى فرمود بقدر معرفتش بحق پيغمبر ما محمّد ٦ عطا نموده و موافق سبقت نمودنش بسوى اقرار بآن جناب.

و اعتقاد داريم كه حقتعالى آفريده مجموع خلق را براى محمّد و اهل بيت او عليهم السّلام و آنكه اگر ايشان نبودند خداوند نمى‌آفريد آسمانها و زمين را و نه بهشت و جهنم را و نه آدم و نه حوا و نه ملائكه و نه هيچ آفريده را.

و اعتقاد ما آنست كه حجتهاى خداوند دوازده امامند:

اول ايشان امير المؤمنين على بن ابى طالب ٧ است بعد از آن امام حسن ٧ پس امام حسين ٧ پس على بن الحسين ٧ پس محمّد بن على ٧ پس جعفر بن محمد ٧ پس موسى بن جعفر ٧ پس على بن موسى ٧، پس محمد بن على ٧ پس على بن محمّد ٧ پس حسن بن على‌

[١] وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى‌( سوره اعراف آيه ١٧١)