١. علم و آگاهى گسترده؛[١] ٢. اتقان و استوارى بخشيدن به كارها؛[٢] ٣. غايتمندى و هدف مطلوب داشتن در كارها؛[٣] ٤. رعايت عدالت به معناى قرار دادن هرچيزى به جاى خود.[٤] همان‌طور كه ملاحظه مى‌شود، تعريف اول و چهارم، يعنى «علم و عدل» خود دو صفت براى خداوند و لذا حكمت به دو معنا را بايد در جاى خودشان مورد مطالعه قرار داد؛ هرچند اين معانى در جاى خود در مورد خداوند به اثبات رسيده است.

دو معناى باقى مانده، يعنى «غايتمندى و استوارى و اتقان» نيز در مورد خداوند الزاما ثابت‌اند؛ از اين‌رو، انجام هر عمل و كار بى‌هدف يا نقض كننده غرض و هم‌چنين سست و ضعيف، از ذات ربوبى و حكيمانه خداوند به دور است.

[١] -« الاحاطة المجردة بنظم الامور و معانيها الدقيقة و الجليلة» غزالى، الاقتصاد ى الاعتقاد، ص ١٦٥، و« وقوع الفعل على حسب العلم» عبد الكريم شهرستانى، نهاية الاقدام فى علم الكلام، ص ٣٨١، و« حكيم كسى است كه عمل خود را از روى معرفت و علم انجام دهد»[« الحكيم من عمل عملا بمعرفة و علم»] رازى، اعلام النبوة، ص ١١٣.

[٢] -« انّه فعل محكم» ابن فورك، مجرّد مقالات الشيخ الاشعرى، ص ٩٧، و« القدرة على ايجاد الترتيب و النظام و اتقانه و احكامه» الاقتصاد فى الاعتقاد، ص ١٦٥، و« الحكيم هو المحكم لخلق الاشياء» الاعتقاد و الهداية الى سبيل الرشاد، ص ٣٥.

[٣] -« كيف ينبغى ان تكون حتّى تتمّ منها الغاية المطلوبة بها» الاقتصاد فى الاعتقاد، ص ١٦٥، و« صدور الشى‌ء على الوجه الاكمل» علامه حلّى، كشف المراد، ص ٤١٦، و« تمنع الانسان عن اشياء كثيرة مما تهوا نفسه. و تأمره بأشياء كثيرة مما تكرهه النفس» اثبات النبوات، ص ١٢١، و« ما له عاقبة حميدة» ما تريدى، البداية فى اصول الدين، ص ٦٢، و حكيم كسى است كه« لا يتخلل افعاله شى‌ء من السفه» سيد مرتضى، الذخيرة فى علم الكلام، ص ٥٩٤.

[٤] -« وضع كل شى‌ء موضعه» ما تريدى، التوحيد، ص ١١٤.