از آن‌جا كه شخص غير فقيه، هرچند اطّلاعات و آگاه‌هايى هم از مسايل اسلامى داشته باشد، ولى اعلم مردم نيست، شايسته اين منصب نمى‌باشد؛ زيرا او خود مقلّد و پيرو است و قهرا فقيهى كه از او تقليد مى‌كند، نسبت به او اعلم است.

ب) پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله فرموده است:

«من امّ قوما و فيهم اعلم منه او افقه لم يزل امرهم فى سفال الى يوم القيامة[٢]؛ هر كس امامت جمعى را داشته باشد، درحالى‌كه داناتر از او در ميان آن‌ها باشد، پيوسته كار آن گروه رو به پستى و در تنزّل است تا روز قيامت».

ج) پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله مى‌فرمايد:

«انّ الرّياسة لا تصلح الّا لاهلها فمن دعا النّاس الى نفسه و فيهم من هو اعلم منه لم ينظر اللّه اليه يوم القيامة[٣]؛ رياست، تنها شايسته انسان‌هاى لايق است. پس هر كس كه مردم را به خود فراخواند، درحالى‌كه داناتر از او در ميان باشد، خداوند در قيامت نظر لطف به او نمى‌افكند».

دانشمندانى معتقدند كه رهبرى اسلامى براى عصر غيبت، به وسيله امامان‌

[١] - نهج البلاغه، خطبة ١٧٣.

[٢] - ابى جعفر برقى، المحاسن، ج ١، ص ٩٣.

[٣] - شيخ مفيد، الاختصاص، ص ٢٥١.