در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤١ - ٤ - خطيب
در بصره: حرقوص بن زهيرِ سعدى، حكيم بن جبله عبدى، ذُرَيح بن عبادِ عبدى، بشر بن شريح، حطم بن صبيعه قيسى و ابن محرش بن عبد، بدو گراييدند.
امّا از مدينه، جز سه تن در اين امر داخل نشدند؛ اين سه تن، محمّد بن ابىبكر، محمّد بن ابى حذيفه و عمّار بن ياسر بودند.
از زيركى و مكر ابن سبا اين بود كه در فُسطاط، مردم را به على، در كوفه، به طلحه و در بصره، به زبير دعوت مىكرد ...».
سپس خطيب، نامهنگاريهاى جعلى از جانب ابن سبا را بيان مىكند. و سپس خطيب سرزنش خود را متوجّه اهل مدينه نموده بلكه به انتقاد از صحابه پرداخته و مىگويد:
«شايسته بود كه اين امر موجب بيدارى و هشيارى آنان، همچنين بيدارى و هشيارى على شود. امّا همواره در ميان مسلمانان، كسانى يافت مىشوند كه دائماً در حال فتنهانگيزى و آتشافروزى بوده و در ميان آنان به افساد مىپردازند. آرى، اين امر براى بيدارى آنان كافى بود، امّا همين دست شرارت پيشه بود كه موجب شد، نامهاى از عثمان جعل شود تا بدگمانى مردم را نسبت به عثمان هر چه بيشتر تحريك كند؛ چرا كه آورنده نامه، خود را نزد مردم موجّه و مورد اعتماد نشان داده بود و چنين وانمود مىكرد كه هنوز، چيزهاى مهمّى را براى مردم افشا نكرده است و چنين بود كه