اين حديث، به طرق متعدّد و از جماعتى از صحابه از جمله: عثمان بن عفّان، امّ المؤمنين عايشه، انس بن مالك، ابوهريره، جابر بن سمره، عبد الله بن مسعود و ديگران نيز نقل شده است.

جالب اين است كه از جمله راويان اين حديث، معاوية بن ابي سفيان، عمرو بن عاص و ابوالغاديه (قاتل عمّار) هستند. مردم نيز اين مطلب را مى‌دانستند.

امّا معاويه با تأويل باطلى از اين حديث، مردم را فريب داد تا با اين كار، هم خود را از مؤاخذه افكار عمومى درباره قتل عمّار، و هم سپاه شام را از شك در اين كه نكند آنان همان گروه سركشى باشند كه پيامبر اكرم (عليهما السلام) فرموده است، نجات داد.

معاويه به حيله‌اى دست زد كه در برخى افراد ساده دل، مؤثّر هم افتاد؛ وى گفت: «ما عمّار را نكشته‌ايم بلكه آن كسى او را كشته است كه وى را با خود به جنگ آورده و او را در برابر نيزه‌هاى ما قرار داده است».

و اين از حيله‌ها و زيركيهاى عمرو بن عاص بود كه در ذهن افراد ساده انديش نيز مؤثر واقع شد.

ابن قيّم جوزيّه- كه خود شاگرد ابن تيميّه است- مى نويسد:

«و از جمله تأويلهاى باطل، تأويل اهل شام نسبت به سخن پيامبر اكرم (عليهما السلام) بود كه به عمّار فرمود:

«تقتلك الفئة الباغية».