جمله بعدى بفرمايد: ( (بلكه گرفتن آن بهتر است)) تا يك طرف تخيير را ترجيح داده و بيانگر رجحان آن باشد، ولى جمله اوّلى در مقام بيان روزه رمضان و روزه ايّام ديگر سال است وبا چنين زمينه اى ديگر ممكن نيست تنها از جمله: وَأَن تَصُومُواْ خَيْرٌ لَّكُم‌ و بدون هيچ قرينه اى در كلام استفاده كنيم كه مى خواهد روزه رمضان را بر روزه غير رمضان ترجيح دهد.

اشكال پنجم اين كه: مقام آيات، مقام بيان حكم نيست تا ظهور رجحان از جمله: فَمَن كَانَ‌ با حكم وجوبى منافات پيدا كند بلكه مقام، مقام بيان ملاك تشريع است و اين كه اگر شارع اسلام، حكمى را صادر مى كند، خالى از فلسفه و حكمت و خير و نيكويى نيست وعيناً نظير آيه:

... إِلَى بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُواْ أَنفُسَكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ ....[١])

وآيه: فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ‌.[٢]

وآيه: تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِى سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ‌.[٣] است كه در هر سه آيه‌

[١] - به سوى آفريننده تان بازگشت كنيد وخودتان را( يعنى كسانى را كه گوساله پرستيده اند) بكشيد، آن براى شما بهتر است( بقره( ٢): ٥٤).

[٢] - به سوى ذكر خدا بشتابيد و سوداگرى را واگذاريد، اين براى شما بهتر است( جمعه( ٦٢): ٩).

[٣] - به خدا ايمان آوريد و در راه خدا با مال و جان خود جهاد كنيد، اگر بدانيد، اين براى شما بهتر است( صف( ٦١): ١١).