در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٨ - نقد دلايل حديثى

فدايت باد! (شما) روزه تان را خورديد و (من) روزه گرفتم و (شما نمازتان را) شكسته خوانديد و (من) تمام خواندم؟ فرمود: (كار) خوبى كردى اى عايشه!».

ابن قدامه در المغنى گويد:

«اين حديث را ابو داوود طيالسى در مسندش روايت كرده است و اين حديث در حكم، صراحت دارد.

ولى كسى كه مسند و روايات عايشه را در اين كتاب، مورد بررسى قرار دهد، در آنها اين روايت را نمى يابد.

آرى، دارقطنى اين روايت را در كتاب سنن خود، يك بار از اسود و ديگر بار از فرزندش عبدالرحمن روايت نموده است.[١]

و پاسخ ما هم به اين حديث اين است كه: زنى كه در مهمترين مسأله دينى كه «مسأله نماز و روزه» است، صريحاً مخالفت خود را با پيامبر (ص) اعلام مى نمايد و از آن حضرت پيروى نمى نمايد، چگونه مى توان براى پذيرش سنّت پيامبر (ص) به روايت او عمل نمود؟!

او خود اعلام مى كند كه پيامبر روزه اش را افطار نمود و نماز را شكسته خواند، ولى او در افطارش و شكسته خواندن نمازش از آن حضرت تبعيّت نكرد بلكه روزه اش را گرفت و نمازش را تمام‌

[١] - سنن دارقطنى: ٢/ ١٨٨، چاپ عالم الكتب.