«از طريق سليمان بن حرب روايت شده ايم كه: حماد بن سلمه براى ما حديث كرد از كلثوم بن جبر، از مردى از بنى قيس كه او در سفر روزه گرفت و عمر به او دستور داد كه روزه اش را دوباره بگيرد».

و از طريق سفيان بن عيينه، از عاصم بن عبدالله، از عبدالله بن عامر بن ربيعه، از عمر بن خطّاب روايت مى كند كه:

«او به مردى دستور داد تا روزه در سفرش را دوباره بگيرد ...».

و از عمر بن ابى سلمة بن عبدالرحمان بن عوف، از پدرش روايت مى كند كه گفت:

«امّ المؤمنين عايشه مرا از روزه ماه رمضان در سفر، بازداشت».

و از ابى هريره روايت شده است كه گفت:

«روزه در سفر، خوب نيست».

و از طريق شعبه، از ابى حمزه نصر بن عمران ضبعى روايت شده است كه گفت:

«از ابن عبّاس در مورد روزه در سفر سؤال كردم، گفت: آسان و سخت است؛ آسان خداى تعالى را بگير».

ابو محمّد مى گويد:

«اين كه خبر مى دهد روزه ماه رمضان در مسافرت سخت است، وجوب افطار آن را مى رساند».