در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٩ - دليل اول

اين حديث را مسلم‌[١] روايت نموده است.

و از ابى دردا روايت شده است كه گفت:

«در ماه رمضان در گرمايى شديد، با رسول خدا (ص) خارج شديم، در ميان ما جز رسول خدا (ص) و عبدالله بن رواحه كسى روزه نبود».

اين حديث را بخارى‌[٢] و مسلم‌[٣] روايت نموده اند.

و از انس روايت شده است كه گفت:

«با رسول خدا (ص) به مسافرت مى رفتيم، نه روزه دار، بر روزه خوار، ايراد مى گرفت و نه روزه خوار، بر روزه دار».

اين را بخارى‌[٤] و مسلم‌[٥] روايت كرده اند.

از ابو سعيد خدرى وجابر- رضى الله عنهما- روايت شده‌است‌كه گفتند:

«با رسول خدا (ص) مسافرت كرديم، روزه دار، روزه مى گرفت و روزه خوار، روزه مى خورد، ولى برخى از آنان بر برخى ديگر ايراد نمى گرفتند».

اين حديث را مسلم‌[٦] روايت نموده است.

و از ابو سعيد خدرى روايت شده است كه گفت:

[١] - صحيح مسلم: ٣/ ١٤٥، كتاب الصوم، باب التخيير فى الصوم.

[٢] - صحيح بخارى: ٣/ ٨١، كتاب الصوم، باب ١٢١، ح ٢٠١.

[٣] - صحيح مسلم: ٣/ ١٤٥، كتاب الصوم، باب ٨٢١، ح ٢١٠، چاپ دار القلم- بيروت.

[٤] - صحيح بخارى: ٣/ ٨١، كتاب الصوم، باب ١٢٣ من لم يصب، ح ٢٠٣، چاب دار القلم.

[٥] - صحيح مسلم: ٣/ ١٤٢، كتاب الصوم، باب جواز الفطر والصوم فى السفر.

[٦] - صحيح مسلم: ٣/ ١٤٣، كتاب الصوم، باب المفطر فى السفر اذا تولّى العمل.