مطلبى كه عدم صحّت حديث عايشه را اثبات مى كند، اين است كه: مؤلّفان كتب سيره نبوى، هرگز از عمره پيامبر در ماه رمضان، ذكرى به ميان نياورده اند. آنان آورده اند كه پيامبر در طول عمر خود، سه بار در ماه ذيقعده عمره انجام دادند. يك بار ديگر هم عمره را همراه حجّ در ماه ذيحجّه (حجة الوداع) بجا آوردند. اين موضوع را مؤلّف سيره حلبيّه با استناد به احاديثى از صحيح بخارى و مسلم و از جمله از عايشه به اثبات رسانده وافزود است كه:

«ابن قيّم گفته است: حديث عايشه در مورد عمره ماه رمضان، مطلب بى اساس است كه به عايشه نسبت داده شده است».[٢]

علاوه بر احاديثى كه نووى آنها را براى اثبات ادّعاى خود آورده فقهاى مذهب چهارگانه به احاديث ديگرى هم استناد جسته اند كه از جمله آنها حديثى است كه از عايشه روايت شده است و مى گويد:

«رسول خدا (ص) در سفر، نمازش را (هم) تمام مى خواند و (هم) شكسته».[٣]

[١] - زاد المعاد: ١/ ١٦١.

[٢] - سيره حلبيّه: ٢/ ٢٧٧.

[٣] - الحاوى الكبير: ٢/ ٣٦٤؛ المغنى: ٢/ ١٠٩.