ولى در پاسخ او- و ديگران كه قبل از او بوده اند- بايد گفت: اين روايت مخالف عمل صحابه است و با سيره ثابت نبوى، در تعارض است؛ چراكه به دهها دليل ثابت شد كه سنّت پيامبر (ص) بر شكسته خواندن نماز در سفر بوده است و از جمله آن ادّله احاديثى است كه خود عايشه روايت نموده است.

در اين صورت، امر داير است بين كنار گذاشتن يك حديث و بين كنار گذاشتن دهها حديث كه با آن در تعارض هستند، پس چاره اى نداريم جز اين كه به آن احاديث فراوان، عمل نماييم و حديث واحد را كنار بگذاريم بلكه بسيارى از بزرگان اهل سنّت صريحاً گفته اند كه: «اين حديث صحيح نيست».

ابن قيّم بعد از ذكر اين حديث مى گويد:

«صحيح نيست و از شيخ الاسلام ابن تيميّه شنيدم كه مى گفت: آن دروغى است بر رسول خدا (ص)».

و روايت شده است كه:

«كان يقصر و تتم؛

يعنى: (پيامبر (ص) نماز را) شكسته مى خواند، ولى (عايشه) تمام مى خواند».

[١] - سنن دارقطنى: ٢/ ١٨٩.