پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٩ - ٢ نخستين پرستشگر

برجسته‌ترين راهنما و پيشوايى به‌شمار مى‌آمد كه بشر در تبليغ دعوت و تعليم و تربيت، سراغ داشت.

تبديل محيط جاهلى در ظرف چند سال به نگاهبانى مورد اعتماد و مدافعى نيرومند براى كتاب هدايت و مشعلى فروزان در علم و دانش و مقاوم در برابر تحركات دگرگون‌كننده حقيقت تحوّلى شگرف تلقى مى‌شد. اين ويژگى را بايد معجزه اين كتاب جاودانى و رسول گرامى و پيشواى (امّى) دانست. كسى كه- در آن جامعه پر از جهل- بيش از همه مردم از خرافات و اوهام فاصله داشت و اين ويژگى، نور بصيرت الهى به‌شمار مى‌آمد كه زواياى وجود مباركش را احاطه كرده بود.

٢. نخستين پرستشگر

خضوع كامل در برابر خدا، آفريدگار هستى و ايجادكننده وجود و تسليم كامل در مقابل قدرت عظيم و نفوذ حكم او و بندگى بى‌چون‌وچرا و از سر اختيار در برابر معبود يكتا و بى‌نياز، نخستين قلّه‌اى است كه هر انسانى بايد آن را پشت‌سر نهد تا براى گزينش الهى مهيا گردد. قرآن كريم در مورد پيامبر بلند مرتبه اسلام، به اين حقيقت گواهى مى‌دهد:

قُلْ إِنَّنِي هَدانِي رَبِّي إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ‌ ... وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ؛[١]

بگو: پروردگارم مرا به راه راست هدايت كرده ... و من نخستين مسلمانم.

اين ويژگى، نشان كمالى است كه اين بنده مسلمان، بدان دست يافت و در بندگى خود در برابر خدا، گوى سبقت از ديگران ربود و اين بندگى بى‌مانند، در

[١] . انعام/ ١٦١- ١٦٣.