پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٢ - ٣ حجة الوداع

گذشته‌هاى نه‌چندان دور باهم دشمن بودند و بر يكديگر فخر و مباهات مى‌كردند و در نادانى و كفر به‌سر مى‌بردند. پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم همه همسران خود و دخت گرامى‌اش فاطمه زهرا عليها السّلام را با خود همراه برد و همسر او على بن ابى طالب عليه السّلام را به مأموريتى اعزام نمود و ابو دجانه انصارى را بر مدينه گمارد.

پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلم در ذو الحليفه با دو قطعه پارچه سفيد احرام بست و هنگام احرام چنين گفت:

«لبيك اللهم لبيك، لبيك لا شريك لك لبيك، إن الحمد و النعمة لك و الملك، لا شريك لك لبيك.»

رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم چهارم ذى حجه به شهر مكه نزديك شد و تلبيه (لبيك گفتن) را قطع كرد. سپس درحالى‌كه حمد و ثناى خدا را فراوان به جا مى‌آورد وارد مسجد الحرام شد و حجر را استلام كرد و هفت دور طواف نمود و در مقام ابراهيم دو ركعت نماز خواند و آن‌گاه سعى بين صفا و مروه انجام داد و سپس رو به حاجيان كرد و فرمود: «كسانى كه قربانى با خود نياورده‌اند مى‌توانند از احرام خارج شوند و حجشان را به عمره تبديل كنند و آنان كه قربانى آورده‌اند بر احرام خود باقى بمانند.»

بعضى از مسلمانان با اين پندار كه آنان نيز بايد مانند رهبرشان رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم هم‌چنان محرم باشند، با فرمان آن بزرگوار مخالفت كردند. پيامبر از اين كار به خشم آمد و فرمود: «اگر قربانى به همراه نياورده بودم، خود نيز همان‌گونه كه به شما دستور دادم عمل مى‌كردم.[١]»

[١] . بحار الأنوار ٢١/ ٣١٩.