پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٨ - ١ داناى نياموخته

آن حضرت خواندن و نوشتن نياموخت، ولى با نادانى و جاهليت و بت‌پرستى مبارزه كرد. دينى راستين و آيينى جهانى براى بشر به ارمغان آورد و در طول تاريخ، انسان‌ها را به هماوردى فراخواند. وى از نظر شخصيّت و دانش و معارف، سخنان جامع و پرمعنا و خرد برتر و فرهنگ و شيوه تربيتى‌اش، معجزه بود.

از اين‌جاست كه خداى متعال مى‌فرمايد:

به خدا و فرستاده‌اش ايمان آوريد، آن پيامبر درس‌نخوانده‌اى كه به خدا و كلماتش ايمان دارد و از او پيروى كنيد تا هدايت يابيد.[١]

و نيز خطاب به رسولش فرمود:

و خداوند كتاب و حكمت را بر تو نازل كرد و آن‌چه را نمى‌دانستى به تو آموخت و فضل و عنايت خدا بر تو هماره بزرگ بوده است.[٢]

آرى، خداوند آن‌چه را لازم بود به او وحى نمود و كتاب و حكمت را به او آموخت و وى را مشعلى فروزان و حجت و فرستاده‌اى بيانگر دستورات الهى و پنددهنده‌اى امانتدار، شخصيّتى يادآوركننده، مژده‌دهنده و بيم‌دهنده مقرّر داشت.[٣]

خداوند به وى شرح صدر و سينه‌اى گشاده عنايت كرد و او را براى پذيرش وحى و پرداختن به وظيفه ارشاد، در جامعه‌اى كه تعصّب و خودخواهى بر آن سايه‌افكن بود، مهيا ساخت، آن وجود مقدّس،

[١] . فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ كَلِماتِهِ وَ اتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ اعراف/ ١٥٨.

[٢] . وَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَكَ ما لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَ كانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيماً نساء/ ١١٣.

[٣] . مائده/ ١٥ و ١٩؛ احزاب/ ٤٦؛ نساء/ ١٧٤؛ فتح/ ٨؛ زخرف/ ٢٩؛ اعراف/ ٦٨؛ غاشيه/ ٢١؛ اسراء/ ١٠٥.